Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Mało znane szkodniki ogórka

Gdyby zapytać działkowców o szkodniki ogórka, najczęściej otrzymamy odpowiedź że najgroźniejszym dla tej rośliny jest... mączniak rzekomy. Zgoda, tylko że to nie szkodnik ale choroba grzybowa. Rośliny z rodziny dyniowatych (Cucurbitaceae) uchodzą w ogólnej opinii za atakowane przez szkodniki w znacznie mniejszym stopniu aniżeli na przykład warzywa kapustne. Decyduje o tym obecność w tkankach substancji „zniechęcających" owady do żerowania takich jak chociażby bardzo gorzka kukurbitacyna. Oczywiście, w ciągu wielu milionów lat niektóre gatunki owadów czy roztoczy przełamały tą obronną barierę - inaczej mówiąc przystosowały się do żerowania na ogórku czy na dyni. Spróbujmy wymienić najważniejsze z nich.

Decyduje o tym obecność w tkankach substancji „zniechęcających" owady do żerowania takich jak chociażby bardzo gorzka kukurbitacyna. Oczywiście, w ciągu wielu milionów lat niektóre gatunki owadów czy roztoczy przełamały tą obronną barierę - inaczej mówiąc przystosowały się do żerowania na ogórku czy na dyni. Spróbujmy wymienić najważniejsze z nich.

W szklarniach i w tunelach foliowych ogórek atakowany jest przede wszystkim przez przędziorki - niewielkie pajęczaki, którym najbardziej sprzyja wysoka temperatura powietrza oraz niska wilgotność. Żerowanie przędziorków prowadzi do powstawania na liściach żółtawych plamek oraz... delikatnej pajęczyny - widocznej dopiero przy bardzo licznym występowaniu tych roztoczy. Ponieważ przędziorek chmielowiec oraz inne przędziorki mogą się pod osłonami rozmnażać w sposób ciągły, a rozwój jednego pokolenia wynosi około dwóch tygodni, można sobie wyobrazić jak szybko wzrasta liczebność tych mikroskopijnych szkodników. Podobnie szybko rozwijają się kolejne pokolenia mączlika szklarniowego - potocznie, a równocześnie nieprawidłowo nazywanego „białą muszką". W przypadku mączlika żerowaniu larw towarzyszy obfite wydalanie rosy miodowej, pokrywającej niżej położone liście lepką warstwą, stającą się doskonałą pożywką dla grzybów sadzakowych. Na ogórkach uprawianych pod osłonami mogą także występować wciornastki (przylżeńce) oraz miniarki, których larwy powodują minowanie liści.

Zupełnie inaczej wygląda skład gatunkowy, czyli zespół szkodników atakujących ogórka uprawianego w polu. Nie ma ich zbyt wiele, a mimo to ich wygląd oraz szkody jakie powodują nie są najlepiej znane. Kiełkujące ogórki atakowane są często przez larwy śmietki kiełkówki. Ta niewielka muchówka z licznej w gatunki rodziny śmietkowatych występuje często w miejscach, w których niezbyt dokładnie przekopano obornik. Larwy śmietki uszkadzają pęczniejące nasiona, a także wgryzają się do łodyżek niewielkich jeszcze roślin. Śmietkom można przeciwdziałać zaprawiając nasiona takimi preparatami jak np. Marshal czy Promet.

Po spodniej stronie liści ogórka uprawianego zarówno pod osłonami jak i w polu zauważyć można kolonie niewielkich, żółtawych lub ciemno zabarwionych mszyc, posiadających czarne syfony czyli wyrostki znajdujące się w tylnej części ciała. To mszyca ogórkowa, jedna z najmniejszych mszyc, atakująca ogórka uprawianego zarówno w polu jak i pod osłonami. Mszyca ta jest trudna do zwalczania, ponieważ zanim została zawleczona do Polski, to już w innych krajach zdążyła się uodpornić na stosowane tam insektycydy, a ponadto żeruje po spodniej stronie liści, do których często trudno jest dotrzeć ze środkiem ochronnym. Do zwalczania tej mszycy można np. wykorzystać Pirimor 25 WG, Basudin 25 EC lub inny z zalecanych preparatów.

Na roślinach ogórka najtrudniej zauważyć żerujące zmieniki. Te kilkumilimetrowej długości pluskwiaki są bardzo ruchliwe, a ich aktywność wzrasta wraz z temperaturą powietrza. Zmieniki nie atakują wyłącznie ogórka, ale mogą także żerować na wielu innych roślinach uprawianych na działkach np. na porzeczkach, malinie, truskawce czy na fasoli. Na ogórku atakują najczęściej najmłodsze liście, które przy upalnej pogodzie matowieją i zaczynają więdnąć. Na starszych liściach widać nieregularne, jakby porozrywane otwory - to także wynik wcześniejszego żerowania larw oraz dorosłych zmieników, polegającego na nakłuwaniu tkanki i zamieraniu komórek w miejscu nakłucia. Zmieniki trudno jest zwalczyć, ponieważ najczęściej zauważa się dopiero efekty ich żerowania. Jednak jeżeli zauważy się wcześniej te uciążliwe szkodniki to należy zastosować jeden z zalecanych preparatów np. Trebon 10 SC.