Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Ściółkowanie syntetyczne - zabieg prosty i skuteczny

sciolkowanie sadownictwo -Ściółkowanie, czyli okrywanie powierzchni gleby różnorodnymi materiałami jest szeroko rozpowszechnione w amatorskiej produkcji ogrodniczej. Ten prosty zabieg agrotechniczny przynosi wiele różnorakich korzyści. Podstawową zaletą ściółkowania jest poprawa wilgotności gleby. Rozłożony materiał stanowi izolację zabezpieczającą glebę przed nadmierną utratą wody wywołaną parowaniem. Okrywająca powierzchnię gleby ściółka zapobiega również niszczeniu jej struktury, czyli rozpadowi cennych gruzełków glebowych. Zjawisko to występuje z nasileniem podczas gwałtownych i obfitych opadów deszczu lub w trakcie niewłaściwego podlewania roślin. Ochronna warstwa ściółki zmniejsza także erozję gleby. Ma to istotne znaczenie w przypadku ogródków działkowych umiejscowionych w terenie pofałdowanym, gdzie zjawisko erozji występuje ze szczególnym nasileniem.

Kolejną istotną zaletą ściółkowania jest poprawa warunków termicznych gleby - zmniejszenie różnic temperatur pomiędzy dniem i nocą oraz przyspieszenie ogrzewania się gleby wiosną. Niewątpliwą zaletą płynącą ze stosowania ściółek jest także ich wpływ na zahamowanie, a niekiedy nawet całkowite wyeliminowanie rozwoju chwastów. Warto również dodać, iż rozłożona na powierzchni gleby ściółka pobudza rozwój mikroorganizmów glebowych, a także korzystnie wpływa na stan fitosanitarny roślin zmniejszając możliwość wystąpienia wielu chorób grzybowych.

Wszystkie te zalety, w połączeniu ze stosunkowo niewielkimi nakładami związanymi z rozłożeniem ściółki, decydują o dużej popularności tego zabiegu.

Do ściółkowania roślin na działce można wykorzystać materiały syntetyczne (folia, włóknina) lub różne materiały pochodzenia naturalnego (np. słoma, kora, trociny, obornik).

Folia polietylenowa występuje w sprzedaży w kilku postaciach różniących się grubością oraz zabarwieniem. Najczęściej do ściółkowania roślin wybiera się folię czarną, która przyspiesza nagrzewanie znajdującej się pod nią gleby oraz eliminuje zachwaszczenie. Za optymalną do ściółkowania uznaje się folię o grubości od 0,05 do 0,1 mm. Cieńsze materiały łatwo ulegają uszkodzeniom mechanicznym, natomiast zakup grubszej folii jest niecelowy i stanowi zbędny nakład finansowy. W przypadku czarnej włókniny polipropylenowej możliwość wyboru daje nam jedynie jej gramatura (gęstość). Cecha ta decyduje o trwałości materiału, dlatego też wybór włókniny o wyższej gramaturze stwarza możliwość wykorzystania jej w kolejnych okresach wegetacyjnych.

Technika stosowania ściółek syntetycznych jest bardzo zróżnicowana i można ją dobrać do gatunku uprawianych roślin, powierzchni uprawy itp. Przed rozłożeniem materiału ściółkującego należy zadbać o odpowiednie przygotowanie gleby. Przeznaczone do przykrycia poletko powinno być optymalnie nawiezione, przekopane i dobrze wyrównane. W przypadku gdy gleba jest zbytnio przesuszona, bezpośrednio przed rozłożeniem ściółki należy ją również obficie podlać. Jest to podstawowy warunek utrzymania poprawnej wilgotności pod okrywą przez cały okres wegetacji roślin. Po rozłożeniu folii lub włókniny na powierzchni gleby, należy je dobrze przymocować. Najprostszym sposobem jest równomierne obsypanie brzegów materiału kilkucentymetrową warstwą ziemi. Inną możliwością jest rozłożenie na obrzeżach ściółki kamieni lub przytwierdzenie jej specjalnie przygotowanymi „szpilami" z drutu. Na tak przygotowanym poletku wyznacza się rzędy roślin a następnie wycina otwory, w które wysadza się młode rośliny lub wysiewa nasiona.

Szerokość używanej do ściółkowania folii uzależniona jest od gatunku uprawianej rośliny oraz od sposobu uprawy (uprawa jednorzędowa lub wielorzędowa). Najczęściej stosuje się pasy o szerokości od 80 do 120 cm, na których wysadza się rośliny w dwóch lub trzech rzędach. Jako że materiał ten nie przepuszcza wody, pomiędzy sąsiednimi pasami ściółki należy pozostawić przerwę o szerokości 40-50 cm. Pozwoli to na podsiąkanie wody deszczowej lub dostarczanej w trakcie podlewania, a także umożliwi ewentualne dokarmianie pogłówne roślin. Zasada ta nie dotyczy włókniny, która jest przepuszczalna dla wody i może być rozkładana pasem o szerokości nawet 2-3 m.

W większości przypadków folię i włókninę wykorzystuje się do okrywania gleby w warzywniku. Większość warzyw wykazuje pozytywną reakcję na poprawę warunków wzrostu i rozwoju jakie uzyskuje się dzięki ściółkowaniu. Najkorzystniej jednak na zabieg ten reagują rośliny o dużych wymaganiach termicznych (pomidor, papryka, ogórek), które wykazują lepszy wzrost i przyspieszone o kilka dni plonowanie. Spośród roślin sadowniczych materiały syntetyczne polecane są głównie do ściółkowania truskawki oraz poziomki. W tym przypadku dodatkową zaletą ściółki jest zmniejszenie ryzyka porażenia owoców przez szarą pleśń oraz ich ochrona przed zabrudzeniem. Ściółkowanie folią czy włóknina pozostałych gatunków sadowniczych jest również możliwe. Materiały te oddziałują korzystnie, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu drzew i krzewów.