Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Nawożenie jesienią

nawozenie gleby jesieniaJesień to okres, w którym powinniśmy zadbać o właściwe przygotowanie gleby. Jedną z podstawowych czynności jest jej nawożenie, czyli uzupełnienie składników odżywczych wyniesionych wraz z plonem uprawianych roślin. Umiejętne przeprowadzenie tej czynności pozwoli na uzyskanie w przyszłym roku wysokich i wartościowych biologicznie plonów.

Jesień to najodpowiedniejsza pora na wniesienie do gleby substancji organicznej. Nawozy organiczne dostarczają roślinom niezbędnych składników odżywczych, są bogatym źródłem łatwo dostępnych mikroelementów. Działają dodatnio na strukturę i właściwości fizyczne gleby. Zwiększają w niej zawartość próchnicy, poprawiają wilgotność gleb lekkich i suchych, działają rozluźniająco na gleby ciężkie, poprawiają ich przewiewność. Nawozy organiczne wpływają na tworzenie się w glebie struktury gruzełkowatej, działają odkwaszająco. Na działce największe zastosowanie mają obornik, nawozy zielone i kompost.

Obornik jest od lat najpopularniejszym nawozem organicznym. Zawartość składników pokarmowych jest w nim zróżnicowana i uzależniona od gatunku, wieku, sposobu użytkowania i żywienia zwierząt, rodzaju oraz ilości ściółki, a także od sposobu i długości okresu jego przechowywania. Średnia zawartość składników pokarmowych przy zawartości 75% wody wynosi: 0,5% N; 0,3% P2O5; 0,7% K2O; 0,05% CaO; 0,19% MgO. Ponadto obornik zawiera takie mikroelementy jak: bor, molibden, cynk, mangan, miedź i kobalt.

Najdogodniejszą porą na jego przyoranie jest dzień pochmurny, dżdżysty i bezwietrzny. Dojrzały obornik przekopujemy na głębokość około 18-20 cm - na glebach lżejszych i suchych i 12-15 cm - na glebach cięższych mniej przewiewnych. Powinniśmy pamiętać, że obornik wywieziony na działkę powinien być jak najszybciej rozrzucony i przyorany. Pozostawienie go na powierzchni gleby nawet na krótki czas powoduje straty składników mineralnych nawet o 40%. Działanie obornika jest dość długotrwałe. Z tego względu powinien on być stosowany co 3-4 lata. Zalecana dawka to 50-80 kg na 10 m2 (można zastosować połowę tej dawki co 2 lata). Gdy dysponujemy małą ilością nawozu możemy stosować go rzędowo lub gniazdowo bezpośrednio pod rośliny i warzywa wymagające nawożenia organicznego. Pamiętajmy, że nie wszystkie warzywa mogą być uprawiane bezpośrednio po oborniku.

Stałym elementem podnoszenia żyzności gleby powinny również być nawozy zielone. Wynika to z wielu właściwości jakie one posiadają, a których nie mają inne nawozy organiczne m. in.: przenoszą składniki pokarmowe z głębszych warstw gleby do wierzchnich; zwiększają ilość roślin w zmianowaniu; przedłużają pokrycie gleby roślinnością, przez co chronią składniki mineralne przed wypłukaniem i przeciwdziałają erozji gleby; ograniczają zachwaszczenie; stosowane na nawóz rośliny motylkowe wzbogacają glebę szczególnie w azot.

Działanie nawozów zielonych zależy od szybkości rozkładu przyoranej masy zielonej. Na glebach lekkich proces ten przebiega szybciej, natomiast na cięższych-wolniej. Nie należy przekopywać ich głęboko, ponieważ rozkład biomasy przebiega przy dostępie powietrza. Na glebach cięższych zaleca się umieszczać je na głębokości około 15 cm, natomiast na lżejszych na około 20 cm.

Doskonałym nawozem organicznym, który działkowcy mogą sami wyprodukować jest kompost. Sporządzany on jest z resztek organicznych, których na działce nie brakuje. Średnie zawartości składników pokarmowych są zbliżone jak w oborniku ale występują one w formie bardziej dostępnej dla roślin. Dzięki temu kompost jest nawozem szybciej działającym. Najcenniejszy jest kompost młody, jednoroczny, zawierający rozpuszczalne związki próchniczne. Dobrze przygotowany powinien być sypki i bardzo łatwy do zastosowania. Pod ziemniaki i pomidory wskazane jest zastosowanie na wpół dojrzałego kompostu, natomiast pod kapustę, ogórki i selery kompostu po co najmniej rocznym rozkładzie. Kompostem starszym, dwuletnim nawozimy m. in. cebulę i marchew. Kompost stosujemy w podobnych dawkach jak obornik. W przypadku dysponowania małą ilością nawozu, przekopujemy go miejscowo pod konkretne warzywa.

Jesienią i wczesną zimą, o ile istnieje taka potrzeba, wzbogacamy glebę w fosfor i częściowo w potas (połowa przewidywanej dla danej rośliny dawki). Fosfor najlepiej dostarczyć w postaci superfosfatu granulowanego pojedynczego lub potrójnego. Można też zastosować fosforan amonu. Jeśli gleba na naszej działce była wapnowana, pamiętajmy, aby nawozy fosforowe wysiewać nie wcześniej niż po 3 tygodniach od wapnowania, gdyż fosfor w zetknięciu z wapniem może ulec uwstecznieniu do form nieprzyswajalnych dla roślin. Przeciętnie na powierzchnię 10 m2 pod warzywa korzeniowe, kapustne, pomidory stosuje się 300-600 g superfosfatu granulowanego pojedynczego i 120-250 g superfosfatu granulowanego potrójnego. Pod rośliny o długim okresie wegetacji, zwłaszcza na glebach kwaśnych, wilgotnych i zasobnych w substancję organiczną, powinniśmy wykorzystywać mączkę fosforytową i kostną.

Potas dostarczamy wysiewając sól potasową lub siarczan potasowy. Przeciętne dawki tych nawozów wynoszą: 100-250 g/10 m2 soli potasowej 60% i 150-350 g/10 m2 siarczanu potasowego. Warzywa wrażliwe na zwiększoną zawartość chloru w glebie (cebula, dynia, fasola, ogórek, pomidor) lepiej dokarmiać wysokoprocentowymi nawozami siarczanowymi.

Jeśli w glebie występuje niedobór magnezu, również powinniśmy wnieść ten pierwiastek do gleby. Jeżeli nie uczyniliśmy tego przy okazji wapnowania lub gleba nie wymagała wapnowania, możemy zastosować jeden z nawozów wapniowych (kizeryt - siarczan magnezu) lub nawóz potasowo-magnezowy (kainit magnezowy, kamex). Po wysianiu nawozów mineralnych nie zapomnijmy o dokładnym wymieszaniu ich z glebą.

Jesienią nie wysiewamy nawozów azotowych, gdyż do wiosny azot zostanie wypłukany. Z tego samego powodu nie zaleca się wysiewania w tym terminie nawozów wieloskładnikowych zawierających azot. Spośród nawozów azotowych dopuszczalne jest stosowanie siarczanu amonu i mocznika. Nawozy te zawierają jony amonowe, które są zatrzymywane przez kompleks sorpcyjny gleby.