Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Skutki nadmiaru i niedobru wody

Skutki-nadmiaru-i-niedobru-wodyGłównymi czynnikami decydującymi o dostatku, nadmiarze lub braku wody dla roślin są gleba i klimat. W przypadku gleby najważniejsze znaczenie ma jej zdolność do zatrzymywania wody oraz głębokość zalegania lustra wody gruntowej. Drugim czynnikiem jest ilość i rozkład opadów. Potrzeby wodne roślin sadowniczych są wyższe niż u większości upraw. Zależą one m.in. od gatunku, podkładki, pogody, fazy rozwojowej rośliny i sposobu jej uprawy.

NIEDOBÓR WODY

Deficyt wody w roślinie wynika z przewagi procesu transpiracji (parowania) nad pobieraniem. Roślina jest wtedy w stanie stresu wodnego, który prowadzi do znacznych zmian w jej organizmie. Stres wodny wywołany suszą hamuje wzrost we-
getatywny, obniża plon i pogarsza jakość owoców.

Największą wrażliwością na brak wody charakteryzuje się proces wzrostu. Długotrwały stres o silnym natężeniu może powodować starzenie się i zrzucanie liści. Ograniczony jest wzrost pędów i zmniejszona powierzchnia liści. Jest to jedna z pierwszych reakcji rośliny na suszę, zmniejsza się bowiem intensywność transpiracji. Niestety, jednocześnie zmniejsza się powierzchnia asymilacyjna rośliny. To prowadzi do słabszego owocowania w roku następnym, a jeśli dojdzie do szybszego dojrzewania owoców i ich masowego opadania, to spadek plonu obserwujemy również w roku występowania niedoborów wody.

Na niedobory wody szczególnie wrażliwe są truskawka, malina i śliwa oraz drzewa na podkładkach karłowych.

NADMIAR WODY

Nadmiar wody, szczególnie przy wysokiej temperaturze i ograniczonej przepuszczalności gleby, może powodować uszkodzenia kory i szyjki korzeniowej, w skrajnych przypadkach zamieranie korzeni spowodowane brakiem tlenu.

Zatopienie korzeni powoduje zahamowanie ich wzrostu i zamieranie części z nich, a w części nadziemnej rośliny - osłabienie wzrostu, chlorozę liści i ich przedwczesne starzenie się, a czasami więdnięcie i zrzucanie liści. Wysoki poziom wody gruntowej powoduje, że tworzący się nad nim system korzeniowy jest płytki, co naraża drzewo na stres w okresach suszy, niepełne zakotwiczenie w glebie i ich utrzymanie się w pozycji pionowej oraz przemarznięcia systemu korzeniowego.

Na okresowe zalanie wodą wrażliwe są brzoskwinie, morele, wiśnie, czereśnie. Krótkotrwałe zalanie terenu wodą znoszą natomiast śliwy.

POTRZEBY WODNE

Rosną one w miarę wydłużania się okresu wzrostu i dojrzewania owoców oraz spłycania systemu korzeniowego.

Z krzewów owocowych największe wymagania wodne wykazują: truskawka, poziomka, borówka wysoka i malina, mniejsze agrest i czarna porzeczka, najmniejsze jeżyna i winorośl.

Pod względem wymagań wodnych drzewa owocowe można podzielić na gatunki o wymaganiach: dużych - jabłonie i śliwy, średnich - grusze, orzechy włoskie, czereśnie, małych - morele, wiśnie, brzoskwinie.

KIEDY PODLEWAĆ?

Z powodu suszy najbardziej cierpią młode drzewa i rośliny zaraz po posadzeniu. Na brak wody silnie reagują również rośliny w okresie kwitnienia, wzrostu zawiązków i dojrzewania owoców, a także w okresie zawiązywania pąków kwiatowych na przyszły rok (późne lato). Dlatego rośliny podlewamy najczęściej w okresie kwitnienia i od czerwca do sierpnia.

Rośliny kwitnące i owocujące można podlewać bardzo wcześnie rano, ale nie w dniu zbiorów. Dobrą porą jest również późne popołudnie. Jednorazowa dawka powinna być taka, aby woda dotarła do 20-50 cm w głąb gleby. Na tej głębokości znajduje się główna imasa korzeni.