Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Gleba przed zimą

Nawożenie gleby przed zimą

Zima to okres kiedy gleba wypoczywa i nabiera sprawności. Należy ja do tego odpowiednio i starannie przygotować. Podstawowym zabiegiem przedzimowym przy uprawie roślin jednorocznych (warzywa, kwiaty) jest głębokie przekopanie gleby i pozostawienie jej w stanie nie zagrabionym tzn. w "ostrej skibie". Wpływa to na poprawę stosunków wodnych, ponieważ gleba jest w stanie zatrzymać wtedy więcej wody pochodzącej z zimowych opadów (wczesną wiosną, gdy tylko powierzchnia obeschnie należy ja zagrabić). Ma to szczególnie duże znaczenie na glebach lekkich, na których wiosenna susza jest szczególnie uciążliwa.

Wysztorcowane skiby mają dużą powierzchnię wystawioną na działanie mrozu a ściskanie cząstek gleby sprzyja powstawaniu struktury gruzełkowatej, optymalnej dla uprawy roślin. Ma to największe znaczenie na glebach zwięzłych, słabo przewietrzanych ale także na rozpylonych lekkich glebach. Zalecenie to nie dotyczy oczywiście sytuacji gdy planujemy np. ozime wysiewy nasion. Gleby nie powinniśmy przekopywać też na kwaterze sadowniczej, gdzie korzenie drzew przerastają całą powierzchnię i gdzie byłyby narażone na uszkodzenie.

Przed przekopaniem gleby należy z jej powierzchni usunąć resztki roślin i przeznaczyć je na kompost jeśli nie są porażone przez choroby. Liście i pędy warzyw i kwiatów porażone przez choroby lub zawierające nasiona a także opadłe, nadgniłe owoce, należy głęboko zakopać, aby nie były źródłem zakażenia w przyszłym roku. Przed kopaniem trzeba też usunąć chwasty trwałe, wybrać dokładnie ich kłącza, aby wiosną nie rozpoczynać prac od pielenia.
Każdy działkowiec wie, że wraz z plonami owoców, warzyw i roślin ozdobnych zabieramy z gleby dużą ilość składników pokarmowych. Aby więc zapewnić wysokie i biologicznie wartościowe plony w następnym roku, trzeba glebę systematycznie nawozić. Przede wszystkim trzeba sprawdzić odczyn gleby i jeśli jest potrzeba wapnowania (które wpływa również korzystnie na strukturę gleby), wykonać je właśnie jesienią. Dawki nawozów wapniowych uzależnione są także od rodzaju gleby i wymagań uprawianych roślin. Większość roślin wymaga do prawidłowego rozwoju pH w granicach 6,2-6,6, ale krzewy i drzewa owocowe są bardziej tolerancyjne i chociaż lepiej rosną w ściśle dla nich określonych przedziałach, to znoszą pH w szerokich granicach od 5 do 7 (z wyjątkiem borówki wysokiej czy żurawiny). Gleby ciężkie wymagają wyższych dawek nawozów wapniowych niż lekkie, piaszczyste. Orientacyjne dawki na 100 m2 działki wynoszą w przypadku gleb lekkich 7-15 kg węglanu wapniowego, a na gleby ciężkie 10-20 kg tlenku wapniowego. Należy pamiętać aby nie stosować na gleby lekkie nawozów wapniowych w formie tlenkowej, a także żeby nie stosować innych nawozów mineralnych lub organicznych przed upływem 2-3 tygodni od wapnowania. Większość kwaśnych gleb jest uboga w magnez, dlatego też jeśli w ostatnich latach nie nawożono magnezem celowe jest użycie do wapnowania nawozu wapniowo-magnezowego (dolomitu).

Nawożenie działki nawozami organicznymi, szczególnie obornikiem czy nawozem z pieczarkarni stosuje się jak najpóźniej, aby substancja organiczna nie uległa rozkładowi przed nastaniem mrozów, a składniki mineralne powstałe z jej rozkładu nie zostały wypłukane przez jesienne deszcze. Optymalna dawka obornika wynosi 50-80 kg na 10 m2, co 2 lata. Pod rośliny kapustne, ogórki, cukinie, kabaczki, pomidory, paprykę stosuje się najwyższe dawki. Obornik po rozłożeniu powinien być natychmiast przykryty glebą ze względu na straty azotu. Powinien znaleźć się w warstwie gleby wilgotnej ale o dobrym dostępie powietrzą, zwykle na głębokości 20 cm, jednak na ciężkich źle przewietrzanych glebach płycej (15-18 cm). W kwaterach sadowniczych stosuje się obornik w postaci ściółki wokół drzew. Jeśli przygotowujemy glebę pod nowe nasadzenia roślin sadowniczych, zarówno nawozy mineralne a szczególnie wapniowe jak i organiczne musimy wymieszać z glebą na jak największą głębokość.

Oprócz obornika można nawozić także innymi nawozami odzwierzęcymi, korą drzew, torfem, trocinami, węglem brunatnym, ale najczęściej na działkach używa się kompostu. Zarówno kompost jak korę czy torf stosuje się jednak głównie wiosna. W przypadku braku wyżej wymienionych nawozów organicznych można je zastąpić roślinami wysiewanymi w lipcu na zielony nawóz. Należy je przykopać przed zimą, ale jak najpóźniej. Pozostawienie ich do wiosny może spowodować znaczne zubożenie gleby w wodę.

Razem z nawozami organicznymi daje się też jesienią te nawozy mineralne, które powinny być dobrze wymieszane z całą warstwą orną a w czasie zimy nie ulegną wypłukaniu z gleby poza zasięg korzeni ponieważ są w niej gromadzone (zatrzymywane przez kompleks sorpcyjny gleby). Są to przede wszystkim nawozy fosforowe (1/3 lub 1/2 dawki a pozostała część wiosną). W przypadku użycia do nawożenia słabo rozpuszczalnych w wodzie nawozów fosforowych jak mączka fosforytowa, rogowa czy kostna, należy dać całą dawkę jesienią.

Nawozami potasowymi i magnezowymi w formie siarczanowej (1/2 dawki) nawozimy jesienią tylko gleby ciężkie ponieważ z gleb lekkich mogą być do wiosny wypłukane. Do jesiennego nawożenia z nawozów azotowych można użyć jedynie siarczan amonu, ewentualnie mocznik.

Tags: zima, nawożenie, kompost, obornik