Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Bezcenny dolomit

Stosowanie magnezu w nawożeniu roślin nabiera w naszych warunkach coraz większego znaczenia. W Polsce środkowej występuje 50-60% gleb ubogich w magnez, a w innych regionach procent ten dochodzi do 80. Stan ten pogarsza się jeśli dążymy do uzyskania jak najwyższych plonów, stosując wysokie dawki skoncentrowanych nawozów, szczególnie potasowych. Na skutek niedoboru magnezu spadają plony i ich jakość, opóźnia się dojrzewanie owoców i obniża wartość estetyczna roślin ozdobnych. W celu zapewnienia zrównoważonego odżywiania mineralnego uprawianych na działkach roślin, konieczne jest uzupełnienie magnezu w glebie.

Większość gleb w ogrodach działkowych to gleby lekkie, często zaniedbane i ubogie w ten składnik. W glebach ciężkich zazwyczaj ilość magnezu jest wystarczająca, jednak przy stosowaniu wysokich dawek innych nawozów mineralnych należy także uwzględnić w nawożeniu magnez. Najdotkliwiej niedobory tego składnika odczuwają rośliny rosnące na lekkich, kwaśnych glebach, ponieważ jest on w takich warunkach wypłukiwany w głąb, poza zasięg korzeni.

Magnez, podobnie jak wapń, działa na gleby odkwaszająco. Ogranicza także akumulację i pobieranie metali ciężkich przez rośliny. W razie stwierdzenia jego niedoboru, należy wzbogacić w ten składnik całą 20-centymetrową warstwę orną gleby. Najtańszym sposobem uzupełnienia magnezu w glebie jest rozsianie wapna dolomitowego. Dlatego konieczne jest jednoczesne ocenienie potrzeb wapnowania. Stosując dolomity, osiągamy podwójną korzyść - poprawiamy odczyn gleby przez co stwarzamy roślinom możliwość pobierania magnezu ze związków uprzednio niedostępnych i jednocześnie związki magnezu dodane do gleby powodują jej wzbogacenie w ten składnik.

W warunkach naturalnych występuje wiele skał wapniowo-magnezowych zwanych dolomitami. Są one surowcem do produkcji nawozów magnezowych. Ponieważ dolomity są skałami o dużej twardości, ich rozpuszczalność jest gorsza niż wapieni nie zawierających węglanu magnezu. Ze zmielenia dolomitów otrzymuje się nawóz wapniowo -magnezowy węglanowy „Małogoszcz". Zawiera on nie mniej niż 43% CaO i 13% MgO. Działa wolno, a jego wpływ na plony roślin rozkłada się na kilka lat, można więc ten nawóz stosować raz na kilka lat. Im drobniej zmielony jest dolomit, tym jego działanie jest efektywniejsze. Efektywniej działa także na glebach kwaśnych, na których szybciej przechodzi w formy łatwiej dostępne dla roślin. Podobne działanie wykazuje nawóz wapniowo-magnezowy węglanowy pod nazwą Dolowit lub Dolomit zawierający 30 % CaO i 20 % MgO.

Niektóre rudy pierwiastków kopalnych zalegają między pokładami skały dolomitowej. Mechaniczne ich oddzielenie podczas wydobycia jest niemożliwe. Po wydobyciu rudy wraz z dolomitem, w specjalnym procesie oddziela się rudę i pozostaje osad, który jest dolomitem zanieczyszczonym resztkami rudy. Nawóz taki pod nazwą wapno magnezow - węglanowe zawiera 40% CaO+MgO w tym 10-20% MgO w formie węglanowej oraz domieszki cynku, miedzi, manganu, kobaltu a także szkodliwych metali ciężkich jak ołów, kadm i arsen.

Poprzez prażenie dolomitu produkuje się wapno magnezowe tlenkowe zawierające 45% CaO+MgO i 20% MgO. Nawóz ten działa znacznie szybciej i silniej niż nawóz w formie węglanowej i można go stosować tylko na gleby ciężkie. W sprzedaży jest także nawóz magnezowy występujący pod nazwą mączka dolomitowa „Magnezowit", zawierający domieszki żelaza, manganu, cynku i miedzi.

Tak więc nawozy te wzbogacają glebę w niektóre mikroskładniki, jednak ich ilości mogą być nadmierne; trzeba pamiętać też, że mogą zawierać metale szkodliwe w różnych ilościach w zależności od złoża z którego są produkowane.

Ponieważ w praktyce zachodzi często potrzeba przeliczania magnezu z jednych postaci na inne, przydatne są odpowiednie współczynniki przeliczeniowe (przez które należy pomnożyć): (Na przykład, aby uzyskać ilość MgO odpowiadającą 1000 g MgC03, przeprowadzamy następujące obliczenie: 1000 x 0,48 = 480 g MgO.)

Nawozy te powinny być suche, sypkie, dające się łatwo rozsiewać i nie powinny zawierać grudek o średnicy powyżej 4 cm. Powinno się je stosować na kilka tygodni przed wysiewem czy sadzeniem roślin i wymieszać dokładnie z glebą przez przekopanie.

Na glebach o bardzo niskiej zawartości magnezu lub na takich, które charakteryzują się ograniczonymi potrzebami wapnowania, należy w celu uzupełnienia niedoborów magnezu stosować nawozy magnezowe bezwapniowe takie jak kizeryt czy sól gorzką. Jeśli niedobór jest niewielki, można go pokryć, używając nawozów potasowych zawierających domieszki magnezu jak kainit czy kalimagnezja albo mieszanek nawozowych z magnezem.