Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Jak ciąć iglaki?

jak ciac iglakiRośliny iglaste są dość trudne do formowania, choćby dlatego, że nie o każdej porze roku można je przycinać. Większość z nich należy ciąć wiosną, od kwietnia do połowy lipca. W drugiej połowie roku - kiedy pąki są już uformowane na następny sezon - iglaków nie powinno się przycinać. Poza tym krzewy iglaste trzeba ciąć na tegorocznym lub co najwyżej zeszłorocznym przyroście. Wyjątek stanowią cisy i modrzewie, oraz niektóre gatunki choin. Cięcie zawsze lepiej znoszą rośliny młode niż starsze, zdrowe niż chore i rosnące w lekkim ocienieniu niż w pełnym słońcu.

Wśród iglaków, podobnie jak i u innych roślin są gatunki, które cięcie znoszą lepiej i gorzej. Wyjątkowo dobrze znosi je cis pospolity. Także modrzewie można przycinać bez obaw. Za wyjątkowo trudne do formowania uważane są sosny - nie da się założyć z nich np. regularnego żywopłotu. Można je przycinać, ale wymagają cięcia w ściśle określonym terminie, wtedy kiedy wyrastające pędy mają kilka lub kilkanaście centymetrów. Skracając je mocniej lub słabiej wpływamy na pokrój rośliny.

Wyróżniamy cztery rodzaje cięcia, które wykorzystujemy do formowania i prowadzenia roślin nie tylko iglastych ale i liściastych:

Cięcie prześwietlające. Stosowane jest zazwyczaj wtedy gdy gatunki silnie rosnące posadzone były z roślinami rosnącymi wolniej lub karłowo. Nazbyt szybkie rozrastanie się tych pierwszych powoduje, że zagłuszają one inne rośliny. Takie cięcie polega na tym, że usuwamy z rośliny kilka starszych pędów lub skracamy je tak aby zapewnić innym roślinom dobre warunki rozwoju. Ten rodzaj cięcia przyczynia się do poprawienia zdrowotności i kondycji gatunków słabszych i mniejszych. Cięcie prześwietlające prowadzimy także wtedy, gdy rośliny rosną zbyt blisko ścieżek utrudniając komunikację. Rośliny prześwietlamy zazwyczaj tuż przed ruszeniem wegetacji, a więc pod koniec marca i na początku kwietnia.

Największe kłopoty mamy zazwyczaj z jałowcami rozłożystymi (Juniparus media) ponieważ albo źle dobieramy odmiany i stanowiska lub zostawiamy im zbyt mało miejsca do wzrostu. Takie odmiany jak 'Pfitzeriana Aurea', 'Pfitzeraiana Glauca', 'Mint Julep' a także jałowiec sabiński, rozrastają się dość szybko i bardzo szeroko, często potrzebują więc ograniczania wzrostu, zwłaszcza na działkach. Czasami trudno sobie wyobrazić, że roślina tak mała w chwili zakupu, zajmie po 3-4 latach uprawy powierzchnię 1 m2, a później będzie jeszcze większa.

Cięcie odmładzające. Jest rzadko stosowane wśród roślin iglastych, ponieważ wiele z nich źle znosi ten typ cięcia. Jedynie cisy i modrzewie oraz niektóre gatunki choin mają dużą zdolność regeneracji, a młode pędy mogą się rozwinąć nawet ze starszych gałęzi i pni. Cięcie to przeprowadzamy w tym samym terminie co prześwietlanie roślin.

Cięcie zdrowotne. Polega na usuwaniu pędów porażonych przez choroby i szkodniki. Nieraz może się zdarzyć, że trzeba usunąć całą roślinę po to by chronić te zdrowe. Poprzez cięcie możemy też walczyć z ochojnikami świerkowymi powodującymi brzydkie galasy na młodych pędach, co przyczynia się do osłabienia wzrostu rośliny. Przegląd zdrowotny roślin powinniśmy prowadzić przez cały rok w regularnych odstępach czasu, usuwając pędy z objawami lub podejrzeniami chorób. W myśl zasady, że lepiej zapobiegać niż leczyć.

Cięcie żywopłotów. Żywopłoty w zależności od gatunku z jakiego zostały założone przycinamy raz lub dwa razy w sezonie. Dwukrotnego cięcia wymagają świerki i modrzewie. Pierwszy raz przycinamy je wczesną wiosną, tuż przed ruszeniem wegetacji, a drugi raz po zakończeniu pierwszego przyrostu, w połowie czerwca. Gatunki należące do tych dwóch rodzajów to drzewa, zakładamy więc z nich żywopłoty wysokie około 1,5 m. Decydując się na taki żywopłot, zwłaszcza ze świerków, musimy być konsekwentni co do jego pielęgnacji. Oznacza to, że każdego roku żywopłot ten powinien być naprawdę przycinany. Jeżeli zaniedbamy ten zabieg to rośliny szybko wyrosną w górę i zaczną się ogałacać od dołu. Świerki nie znoszą cięcia odmładzającego tak jak modrzewie. Chorują i marnieją coraz bardziej, często kończy się to wypadami roślin i żywopłot przestaje być atrakcyjny.

Żywopłoty z drzew iglastych należy zakładać z młodych roślin: 3-4-letnich, sadzonych pod koniec lata. Żywopłoty z pozostałych roślin jak cisy, żywotniki, niektóre jałowce nadają się zarówno na niskie jak i wysokie szpalery w zależności od wybranego gatunku czy odmiany. Przycinamy je zazwyczaj raz w sezonie wiosną nim ruszy wegetacja. Kiedy żywopłot założony jest z kolumnowych i silnie rosnących żywotników lub jałowców, pozwalamy mu rosnąć do momentu gdy osiągnie pożądaną wysokość i wtedy rośliny przycinamy od góry.