Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Azalie piękne jak marzenie

azalia porady ogordnicze -Azalie należą do rodziny wrzosowatych (Ericaceae) i stanowią jeden rodzaj razem z różanecznikami - Rhododendron. Różnią się od nich między innymi tym, że niektóre z nich zrzucają liście na zimę, dzięki czemu charakteryzują się większą odpornością na mróz niż formy zimozielone. Niewielkie rozmiary, duża odporność na niskie temperatury i większa tolerancyjność w stosunku do odczynu gleby sprawiają, że mogą one znaleźć zastosowanie na każdej działce.

Spośród gatunków i odmian, na które warto zwrócić uwagę należy wymienić azalię pontyjską (Rhododendron luteum), azalię Schlippenbacha (Rhododendron schlippenbachii) i azalię japońską (Rhododendron japonicum) oraz na odmiany mieszańcowe, które należą do kilku grup: azalie gandawskie, azalie z grupy Knapp Hill-Exbury, z grupy Mollis, z grupy Rustica i z grupy Occidentale.

Azalia pontyjska jest jedynym dziko rosnącym w naszym kraju gatunkiem azalii. Młode pędy, pąki i kwiaty są pokryte lepkimi włoskami. Złocistożółte, kwiaty o silnym zapachu, pojawiają się na przełomie IV i V na szczytach bezlistnych jeszcze pędów. Dorasta do wysokości 2-2,5 m. Jest odporna na mrozy i tolerancyjna na warunki glebowe. Dobrze czuje się na wrzosowiskach i w pobliżu zbiorników wodnych, a także w miejscach półcienistych. Warto wiedzieć, że wszystkie części rośliny są trujące (również nektar dla pszczół).

Azalia Schlippenbacha jest krzewem dorastającym do 2,5 m wysokości o kwiatach barwy różowej z purpurowobrązowymi plamkami w gardzieli. Okres kwitnienia przypada na przełom IV i V, a kwiaty zebrane są po kilka na końcach jednorocznych, bezlistnych pędów. W sprzyjających warunkach (ciepłe i wilgotne miejsca) powtarza kwitnienie pod koniec lata. Jest gatunkiem całkowicie odpornym na mróz, chociaż spóźnione wiosenne przymrozki mogą uszkodzić młode liście i kwiaty.

Ostatnio bardzo modną grupę stanowią azalie japońskie. Ze względu na swój niski wzrost (30-150 cm), obfite kwitnienie, ogromne bogactwo barw kwiatów (od białej poprzez różne odcienie czerwieni, fioletu i różu aż do ciemnopurpurowej), azalie te znajdują szerokie zastosowanie na działkach i w ogrodach przydomowych. Szczególnie efektownie wyglądają w małych nasadzeniach, ogrodach skalnych, na wrzosowiskach czy też w pobliżu oczek wodnych. Krzewy z tej grupy są nieco bardziej wrażliwe na mróz stąd też wymagają okrycia na zimę. Spośród wielu odmian zasługujących na uwagę można polecić: 'Amoena' - kwiaty purpurowo-czerwone; 'Blue Danube' - kwiaty ciemnofioletowe; 'Kermesina' - kwiaty karminowo-różowe; 'Kermesina Rosea' - kwiaty różowe z ciemniejszą pręgą przez środek płatka; 'Rubinstern' -kwiaty rubinowe z małym ciemnoczerwonym rysunkiem w środku. Bardzo obficie kwitnie na przełomie V i VI; 'Rokoko' - kwiaty różowe, pełne. Krzewy kwitną bardzo obficie na przełomie V i VI, mają pokrój poduchowaty. 10-letnie okazy osiągają 35 cm wysokości i 70 cm szerokości.

Azalie gandawskie osiągają wysokość do 2-3 m, mają półpełne i zwykle pachnące kwiaty o barwie od białej do cynobrowej ukazujące się wczesnym latem (V-VI). Krzewy są całkowicie odporne na mróz. Z wartościowych odmian warte polecenia są: 'Corneille' -kwiaty niewielkie, pełne, barwy jasno-różowej; 'Daviesii' - kwiaty barwy kości słoniowej z żółtym rysunkiem i delikatnym czerwonawym odcieniem; 'Fanny' - kwiaty drobne, ciemnoróżowe, kwitnie bardzo obficie; 'Narcissiflora - kwiaty pełne barwy żółtej; 'Ribera' - kwiaty kremowe; 'Soir de Paris' - kwiaty jasnoróżowe, pachnące.

Azalie z grupy Knapp Hill-Exbury mają duże trąbkowe, pachnące lub bezwonne kwiaty w szerokiej gamie barw, ukazujące się od potowy wiosny. Krzewy z tej grupy charakteryzują się ponadto dużą zimotrwałością.

Azalie z grupy Mollis mają lejkowate bezwonne kwiaty w szerokiej gamie barw ukazujące się wiosną przed rozwojem liści (przełom V i VI). Charakteryzują się wysoką odpornością na mróz a krzewy dorastają do 1,5 m wysokości.

Azalie z grupy Rustica charakteryzują się słodko pachnącymi kwiatami o lejkowatym, podwójnie trąbkowym kształcie i żółtych, kremowych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach pojawiających się na krzewach późną wiosną lub wczesnym latem (V-VI). Azalie z tej grupy są zimotrwałe.

Azalie z grupy Occidentale charakteryzują się obfitym kwitnieniem i dużymi lejkowatymi, pachnącymi kwiatami, z żółtopomarańczową plamką u podstawy, ukazującymi się od wczesnego lata. Krzewy z tej grupy osiągają wysokość 1,5-3 m.

JAK UPRAWIAĆ AZALIE?

O powodzeniu uprawy azalii, podobnie jak innych roślin z rodziny wrzosowatych, decyduje przede wszystkim odpowiednie podłoże, które powinno mieć następujący skład:

• torf wysoki, włóknisty, o pH 3-4,5 - 70%

• rozdrobniony kompost korowy -20%

• piasek lub glina piaszczysta - 10%

Ponieważ na działkach rzadko się zdarza, by gleba spełniała takie warunki, jedynym wyjściem jest wybranie ziemi na głębokość 40-50 cm i napełnienie takiego miejsca wcześniej przygotowanym podłożem. Ze względu na to, że azalie dobrze czują się rosnąc w grupie - szerokość wykopanego dołu zależy od ilości krzewów, które planuje się posadzić. Regułą jest, że dla jednego krzewu przyjmuje się szerokość 130-150 cm, a dla azalii japońskich około 50 cm.

Podłoże do uprawy azalii powinno być wzbogacone nawozem wieloskładnikowym z mikroelementami np.: Azofoską w dawce nie większej niż 1 kg/m1 podłoża lub nawozami wolno działającymi (zalecana jest minimalna dawka podana na opakowaniu). Nie poleca się stosowania nawozów o nieznanym składzie. Istnieje bowiem ryzyko nadmiernego zasolenia podłoża i możliwości wystąpienia chorób u posadzonych roślin. Dobrze przygotowane podłoże jest łatwiejsze w podlewaniu, dłużej utrzymuje wilgoć i rośliny lepiej w nim rosną. W celu ograniczenia rozwoju chwastów stosuje się ściółkowanie kwaśnym torfem lub korą sosnową. Pamiętać należy też o zabezpieczeniu na zimę, szczególnie azalii japońskich, które są bardziej wrażliwe od pozostałych. Wystarczy przykrycie gałązkami drzew iglastych lub okrycie podwójną warstwą cieniówki szkółkarskiej, którą można nabyć w sklepach ogrodniczych.