Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Byliny które boją się mrozów

byliny ktore boja sie mrozowBardzo dużo gatunków bylin uprawianych na działkach pochodzi z klimatu umiarkowanego i dzięki temu normalnie zimują w gruncie. Mimo tego, sporo jest w uprawie roślin pochodzących z klimatu tropikalnego i subtropikalnego, które nie mogą zimować w naszych warunkach. Należą do nich: bakopa (Bacopa), bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea), odmiana Variegata, złocień krzewiasty (Argyranthemum frutescens), kusatka drobnolistna (Brachycome multifida), datura (Datura suaveolens), fuksja (Fuchsia hybrida), heliotrop peruwiański, (Heliotropium peruvianum), irezyna (Iresine), kocanki włochate (Helichrysum petiolare syn. Gnaphalium petiolatum), lantana (Lanthana), niecierpek (Impatiens) sułtański i nowogwinejski, pantofelnik całolistny (Calceolaria integrifolia), pelargonia bluszczolistna (P. hederaefolium syn. P. peltatum) i rabatowa (P. hortorum, syn. P. zonale), pelargonia wielkokwiatowa zwana angielską (P. domesticum, syn. P. grandiflorum), plektrantus (Plectranthus coleoides marginatus), scewola (Scaevola aemula), surfinia (Caskadia Fortunia, Million Bells), tojeść gęstokwiatowa (Lysimachia congestiflora), uczep rózgowaty (Bidens ferulifolia), werbena (Verbena) grupa Tapien.

Dla wymienionych gatunków do dobrego przezimowania konieczny jest dostęp światła i temperatura powyżej zera stopni. Jednakże nie wszystkie rośliny z tej grupy warto przechowywać przez zimę. Wiele z nich ulega porażeniu chorobami, których nie można zwalczać, słabo rosną lub giną. Mniej kłopotliwe są fuksje, agapant (Agapanthus), pelargonie, złocienie krzewiaste, datury, plektrantus, bluszczyk kurdybanek. Do zimowania tych roślin wykorzystuje się widne piwnice, chłodne werandy, garaże, klatki schodowe. Korzystna jest temperatura od 5 do 10°C. Spadek temperatury poniżej zera powoduje śmierć tych roślin.

Rośliny, które wytwarzają zapasowe bulwy, kłącza, cebule, które nie są odporne na niskie temperatury, trzeba również odpowiednio zabezpieczyć. Należą do nich: dalie (Dahlia), mieczyki (Gladiolus), paciorecznik (Canna), begonia bulwiasta (Begonia tuberhybrida), acidantera (Acidanthera bicoloi), krokosmia (Crocosmia) zwana cynobrówką lub montbrecją, galtonia, tygrysówka (Tigridia), glorioza Rotszylda (Gloriosa rotschildiana). Późnym latem lub jesienią zapadają one w spoczynek. W tym czasie zimujące części można wykopać i przechować. Pierwsze jesienne spadki temperatury są sygnałem do tej pracy.

Mieczyki wykopuje się trochę wcześniej, gdy liście są jeszcze zielone. Dokładny termin wykopywania zależy od odmiany, pory sadzenia, wielkości bulw i przebiegu warunków atmosferycznych latem. Odmiany wczesne wykopuje się 2-3 tygodnie wcześniej niż późne. Wcześniej też wykopuje się rośliny otrzymane z bulw większych, a później z bulw drobnych przybyszowych. Brunatnienie i zamieranie korzeni przy zielonej części nadziemnej wskazuje, że nadszedł właściwy termin wykopywania. Przed wykopaniem ścina się część nadziemną. Bulwy wykopuje się szpadlem, ostrożnie aby nie odłamywać licznych bulwek przybyszowych. Pozostawia się 3-5-centymetrowy odcinek pędu przy bulwie. Po wykopaniu umieszcza się bulwy w suchym przewiewnym miejscu i suszy kilkanaście dni, w temperaturze około 20°C. Po 4 tygodniach zebrane bulwy czyścimy. Odrywamy bulwę nową od starej i pomarszczonej, którą wyrzucamy wraz z korzeniami i uszkodzonymi łuskami. Oczyszczone, wysuszone i posortowane bulwy umieszczamy w torbach papierowych lub w pudełkach tekturowych i przechowujemy w chłodnych pomieszczeniach, najlepiej w temperaturze 5-10°C.

Podobnie jak mieczyki, wykopujemy i traktujemy acidanterę dwubarwną, galtonię, krokosmię (odmiany wielkokwiatowe), tygrysówkę.

Karpy dalii i kłącza paciorecznika wykopujemy często już we wrześniu po pierwszych przymrozkach, które niszczą całkowicie nadziemną część. Karpy tych roślin przechowujemy w skrzyneczkach, kubełkach, donicach, przysypane torfem lub piaskiem w pomieszczeniach o temperaturze trochę powyżej zera stopni. Jeśli w pomieszczeniu jest cieplej (do 12°C) to też taka temperatura nie zaszkodzi roślinom.

Gloriozę Rotszylda wykopujemy bardzo ostrożnie. Bulwa ma jeden tylko pąk. Uszkodzenie go powoduje zniszczenie bulwy. Begonie bulwiaste wykopujemy i przechowujemy podobnie jak bulwy mieczyków.

Specjalnej troski wymagają niektóre gatunki bylin, które zimują w gruncie, lecz boją się niskich temperatur. Do nich należą: zawilec japoński (Anemone japonica), mak wschodni (Papaver orientale), trytoma (Kniphofia), pustynnik (Eremurus), akant (Acanthus), acena (Acaena), inkarwilla (lncarvillea), rdest pokrewny (Polygonum affine), ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens), ciemiernik (Helleborus), piórkówka włosista (Pennisetum villosum).Te gatunki należy okryć przewiewnymi gałązkami, najlepiej drzew iglastych (sosna, świerk, jodła).

Dużo gatunków bylin, zwłaszcza tych kwitnących wczesną wiosną, takich jak pierwiosnki (Primula) zawilce (Anemone), pełnik (Trollius), ułudka (Omphalodes), sasanka (Pulsatilla), przylaszczka (Hepatica), kopytnik (Asarum), macierzanka (Thymus) budzi się do życia w lepszej kondycji, gdy zimą okrywa je śnieg, zeschłe liście, łodygi i owocostany. Pąki kwiatowe sasanek, na przykład, łatwo przemarzają gdy jesienią oczyści się rośliny z zaschniętych liści.