Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Pierwsze wiosenne kwiaty

byliny przedwiosniaPierwsze wiosenne kwiaty zaczynają pojawiać się na działce już na przełomie lutego i marca, gdy okrywa śnieżna topnieje, a promienie słoneczne coraz mocniej ogrzewają ziemię, budząc przyrodę do życia. Jednymi z najwcześniej zakwitających roślin są byliny wytwarzające cebule, bulwy lub kłącza. To właśnie zmagazynowane w tych podziemnych częściach substancje zapasowe pozwalają roślinom na bardzo wczesne rozpoczęcie wegetacji i wydanie kwiatów już na przedwiośniu. Jako jedne z pierwszych, już w lutym, ukazują się kwiaty przebiśniegów (Galanthus nivalis), śnieżyc wiosennych (Leucojum vernum), ranników zimowych (Eranthis hyemalis), przylaszczek pospolitych (Hepatica nobilis), zawilców gajowych (Anemone nemorosa), żółtych (A. ranunculoides) i greckich (A. blanda) oraz ciemierników białych (Helleborus niger). Wiele z tych roślin spotykamy na łąkach, w lasach i parkach podczas wiosennych spacerów.

Tych wdzięcznych zwiastunów wiosny nie powinno też zabraknąć w żadnym ogrodzie. Ich kwiaty, chociaż niewielkie, pojawiają się jako pierwsze po szarym okresie zimowym, cieszą więc nasze oczy i wprowadzają do ogrodu radosny nastrój. Nieco później, w marcu, rozpoczynają kwitnienie cebulice syberyjskie (Scilla sibirica), śnieżniki lśniące (Chionodoxa luciliae) i olbrzymie (Ch. giganteum), szafrany, czyli krokusy (Crocus sp.), kosaćce żyłkowane (Iris reticulata) i Danforda (I. danfordiae), kokorycze puste (Corydalis cava) i pełne (C. solida), pierwiosnki gruzińskie (Primula juliae), ząbkowane (P. denticulata) i wyniosłe (P. elatioi).

Byliny przedwiośnia można eksponować na działce w różny sposób. Śnieżniki, przebiśniegi, śnieżyce, kosaćce żyłkowane i Danforda, cebulice syberyjskie, ciemierniki oraz pierwiosnki ząbkowane i wyniosłe możemy sadzić na rabatach przygotowanych specjalnie dla bylin przedwiośnia. Najlepiej, by były one umieszczone w miejscach, skąd dobrze będzie widać te niewysokie rośliny i gdzie będziemy mogli je jak najczęściej oglądać - przy alejce, wejściu do altanki, pod oknem czy werandą. Przebiśniegi, śnieżyce wiosenne, cebulice syberyjskie, ranniki, zawilce gajowe i żółte, przylaszczki, kokorycze pełne i puste doskonale prezentują się w nasadzeniach naśladujących naturę - „rozsiane" swobodnie w trawie pod drzewami lub wśród krzewów, jako imitacja runa leśnego.W czasie krótkiego okresu wegetacji kwitnących na przedwiośniu bylin, drzewa są jeszcze bezlistne, nie ograniczają im więc zbyt silnie dostępu światła. W grupach po kilka roślin, możemy sadzić na trawnikach śnieżniki - olbrzymi, lśniący i sardeński, kosaćce żyłkowane i krokusy, a także przebiśniegi i śnieżyce. Pamiętajmy, że krokusy i kosaćce żyłkowane wymagają dobrze oświetlonych stanowisk. Przed sadzeniem cebul i bulw dobrze jest wyciąć fragment darni, by trawy nie zagłuszyły tych drobnych roślin. Takie gatunki jak: przebiśniegi, krokusy, śnieżniki, kosaćce żyłkowane, ranniki, pierwiosnki i ciemierniki doskonale nadają się też do uprawy w ogródkach skalnych.

Planując nasadzenia z kwitnących na przedwiośniu bylin i przygotowując w ogrodzie stanowiska do ich uprawy, należy uwzględnić ich wymagania co do podłoża i warunków świetlnych. Większość z nich lubi żyzne gleby o dużej zawartości próchnicy, dość wilgotne, zwłaszcza w okresie wiosennym. Przylaszczki, przebiśniegi, pierwiosnki ząbkowane i ciemierniki wymagają gleby próchniczno-gliniastej. Przebiśniegi, ciemierniki i śnieżyce możemy uprawiać w miejscach zacienionych, ranniki, śnieżniki i cebulice dobrze rosną zarówno w miejscach słonecznych jak i półcienistych, natomiast krokusy, sasanki i kosaćce żyłkowane i Danforda wymagają widnych, dobrze oświetlonych stanowisk.

Jeśli rośliny cebulowe i bulwiaste posadzone są na trawniku, do koszenia trawy możemy przystąpić dopiero wtedy, gdy ich liście zaschną. Rośliny zapadną wtedy w stan spoczynku, po wcześniejszym zgromadzeniu substancji pokarmowych w swych częściach podziemnych. Roślinom posadzonym w naturalny sposób w trawie pod drzewami należy pozwolić na swobodne rozrastanie się, dlatego też nie należy zbyt często wykopywać ich cebul i bulw.

Kwiaty cebulowe (śnieżyce, przebiśniegi, cebulice, śnieżniki, kosaćce żyłkowane i Danforda) możemy rozmnażać przez oddzielanie cebul przybyszowych w okresie letniego spoczynku. Wtedy też oddzielamy bulwki zawilca greckiego i rannika. Przylaszczki, zawilce, pierwiosnki gruzińskie i ząbkowane oraz ciemierniki rozmnażamy przez podział roślin po kwitnieniu (od maja do lipca). Zawilce, przylaszczki, pierwiosnki, ranniki, kokorycze i ciemierniki rozmnaża się też przez wysiew nasion. Nasiona trzeba wysiać zaraz po zbiorze.

Należy pamiętać, że rośliny takie jak: krokusy, kosaćce żyłkowane i Danforda, śnieżniki, ranniki wymagają zimowego okrycia. W naturze zwykle chroni je warstwa liści opadłych z drzew, pod którymi rosną, na działce zaś powinniśmy przykryć je warstwą kory, torfu, suchych liści lub stroiszem.

Bulwki ranników wysadzamy do ogrodu pod koniec lata - w sierpniu i wrześniu. Cebule przebiśniegów i bulwy kokoryczy sadzimy na początku września, zaś do sadzenia cebulic, krokusów, ranników, śnieżyc i śnieżników przystępujemy w połowie tego miesiąca. Szybko ukorzeniające się cebule kosaćców żyłkowanych i Danforda sadzi się od końca września do połowy października.
 

Planując rabatę z zastosowaniem bylin przedwiośnia należy pamiętać, że większość tych roślin będzie zdobić ją tylko w okresie wiosennym. Na czas lata rośliny cebulowe i bulwiaste, a także przylaszczki i zawilce, zapadają w stan spoczynku, a ich liście zasychają, pozostawiając na rabacie puste miejsce. Aby je wypełnić, możemy razem z roślinami cebulowymi posadzić jesienią inne niewysokie byliny, bądź też na wiosnę wysiać między nimi szybko wschodzące rośliny jednoroczne, np. smagliczkę, ubiorek, mączek kalifornijski.