facebook 32

Echmea wstęgowata

Echmea wstęgowata

Echmea wstęgowata (Aechmea fasciata) jest epifitem pochodzącym z Brazylii. Szerokie liście z nalotem, pokryte srebrzystoszarymi poprzecznymi pręgami tworzą rozetę, która służy roślinie do zbierania wody. Ze środka wyrasta kwiatostan z różowymi przykwiatkami. Korzenie są słabo rozwinięte, a więc do uprawy wystarczy doniczka o średnicy 10 cm. Roślina ta czuje się dobrze w pomieszczeniach z centralnym ogrzewaniem.

Latem uprawia się echmeę w temperaturze 18-25°C, w półcieniu; zimą trzeba zapewnić jej jak najwięcej światła. Bezpośrednie promienie słoneczne padające podczas tego krótkiego okresu nie są dla niej niekorzystne. Roślinę sadzi się w podłożu luźnym, przepuszczalnym, gruboziarnistym. Może to być na przykład mieszanina włóknistego torfu, rozdrobnionej kory i płatków polistyrenu (2:1:1), o pH 5,0-5,5. Kwitnących roślin nie przesadza się; do rozmnażania wykorzystuje się boczne rozety, które sadzi się w lipcu lub sierpniu. Ukorzeniają się one z łatwością w mieszaninie torfu z piaskiem (w równych częściach) w miejscu o temperaturze powyżej 22°C i jak najwyższej wilgotności powietrza oraz lekko ocienionym.

Podlewać należy wodą pozbawioną wapnia, latem nalewa się ją do środka rozety i do doniczek. Gdy temperatura jest niższa, lekko tylko zwilża się podłoże. Liście zrasza się w czasie kwitnienia. Roślinę trzeba zasilać roztworem nawozu wieloskładnikowego o stężeniu 0,1%, od lutego do października. Dla roślin starych latem zwiększa się stężenie nawozu do 0,2%, pamiętając przy tym o zwiększeniu dawki potasu.

Oprócz A. fasciata uprawia się piękną A. chantinii, która ma srebrnoszare pasy na liściach i kwiatostan z czerwonymi przykwiatkami. A.fulgens ma kwiatostan purpurowofioletowy, o długo kwitnących kwiatach.
Czasem obserwuje się brunatne plamy na liściach lub zasychanie wierzchołków liści. Choroba ta jest spowodowana nieodpowiednią temperaturą.

Echmea wstęgowata może być stosowana różnorodnie. Można ją ustawić pojedynczo, posadzić w grupie w dużym ceramicznym pojemniku lub umieścić na pniu i gałęziach przeznaczonych dla epifitów. Najlepszym miejscem uprawy są okna kwiatowe i zimowe ogrody.