Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Powojnik górski

powojnik-gorskiPowojnik górski (Clematis montana) podobnie, jak wszystkie inne powojniki należy do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Kwiaty rozwijają się w maju, na przełomie maja i czerwca, a po łagodnej zimie i podczas wczesnej wiosny już w końcu kwietnia mają delikatny zapach. Średnica kwiatów wynosi 5-7 cm. Powojnik górski forma wielkokwiatowa (C. montana f. grandiflora) pochodzi z Chin, do uprawy wprowadzona w 1844 roku. Rośnie bardzo silnie. Pędy główne są ciemnopurpurowoczerwone, a liście złożone z dużych listków. Błyszcząco białe kwiaty o średnicy 6-8 cm rozwijają się w drugiej połowie maja.

Powojnik górski odmiana różowa (C. montana var. rubens) pochodzi z centralnych i zachodnich Chin, żywotne pnącze o pędach brązowopurpurowych, młodych liściach zaczerwienionych. Kwiaty różowoczerwone, mniejsze niż u gatunku, ale u niektórych okazów osiągające średnicę 7,5 cm. Rozwijają się na przełomie maja i czerwca. Bardziej mrozoodporny niż gatunek. Rozmnaża się łatwo za pomocą sadzonek pędowych.

Powojnik górski odmiana Wilsona (C. montana var. wilsonii) pochodzi z Chin. Rośnie silnie, osiągając 5-8 m długości pędów. Cztery białe działki okwiatu są raczej wąskie i pachnące. Kwiaty o średnicy 5-6 cm rozwijają się w drugiej połowie czerwca lub na przełomie czerwca i lipca.

Spośród odmian ogrodowych najważniejszych jest siedem: Freda - kwiaty średnicy 5-6 cm, różowe z ciemniejszym różowoczerwonym brzegiem, rozwijają się w pierwszej połowie maja; Mayleen - kwiaty średnicy 6,5-7,5 cm, srebrzystoróżowe, pachnące, młode liście purpurowe; New Dawn - kwiaty średnicy 6-6,5 cm, bardzo liczne, ciemnoróżowe; Fragrant Spring - kwiaty średnicy 6-6,5 cm, bardzo liczne, różowe, pachnące; Elizabeth - kwiaty średnicy 8-9 cm, różowe, w cieniu blednące, pachnące; Marjorie - kwiaty średnicy 4,5-6 cm, półpełne, jasnoróżowe; Pink Perfection - kwiaty średnicy 6,5-7,5 cm, bardzo liczne, jasnoróźowe z białawym brzegiem, słabo pachnące, rozwijają się w połowie maja.

W Polsce powojniki górskie uchodzą za mało mrozoodporne, dlatego są spotykane rzadko. Bardziej wrażliwe są pąki kwiatowe, mniej pędy, zwłaszcza grubsze. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, ciepłe, ale zabezpieczone od mroźnych wiatrów. Nasłoneczniona powinna być górna część roślin, a nasadowa (dolna) - ocieniona. Wymaga gleby żyznej, próchnicznej, stale umiarkowanie wilgotnej, ale nie podmokłej, czyli przepuszczalnej, o pH 6-7.

Do sadzenia w ogrodzie najlepsze są powojniki wyprodukowane w pojemnikach, z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym i zdrewniałymi pędami u nasady. Takie rośliny można sadzić w ciągu całego okresu wegetacyjnego, czyli od kwietnia do połowy października. Po wyjęciu rośliny z pojemnika bryłę korzeniową na około 10 minut można zanurzyć w wodzie, a potem posadzić w dołek o wymiarach 60 x 60 x 60 cm. Na dnie dołka wskazane jest umieścić drenaż z drobnych kamieni, żwiru i chrustu. Drenaż można przysypać ziemią kompostową, dodać ziemi rodzimej zmieszanej z torfem i posadzić powojnik około 5 cm głębiej niż rósł dotychczas. Glebę dookoła posadzonej rośliny dobrze jest wyściółkować korą sosnową, torfem lub innymi materiałami organicznymi. Sprzyja to utrzymywaniu wilgoci i przeciwdziała nadmiernemu jej nagrzewaniu. Rośliny podlewa się w miarę potrzeby, aby nie dopuścić do przesychania gleby. Korzystniej jest podlewać rzadziej, ale dużymi dawkami. Jest ono szczególnie ważne podczas suszy glebowej i atmosferycznej. Unikać przy tym należy zwilżania liści i nasady pędów, co chroni je przed porażeniem przez choroby grzybowe.

Poczynając od drugiego roku uprawy wskazane jest nawożenie, najlepiej nawozem o spowolnionym działaniu. W połowie kwietnia do 3-4 dołków głębokości 5-10 cm, zrobionych wokół rośliny wsypuje się po 10 gram, jednego z wymienionych nawozów. Na zimę nasadowe części pędów należy obsypać ziemią, korą lub suchymi liśćmi. Dodatkowo można pędy zabezpieczyć matą słomianą.

Powojnik górski i jego odmiany to rośliny silnie rosnące, dlatego podpory dla nich muszą być dość masywne. Nie przycina sie ich wcale, ponieważ kwitną na pędach starszych, wiosną. Jeśli rośliny rozrosły sie nadmiernie w niepożądanym kierunku to można je przyciąć dopiero po kwitnieniu, na wysokości nie niższej niż 1 m od powierzchni gleby. Rozmnożyć można go łatwo przez odkłady.