Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Czas posadzić piwonie

piwonie sadzenie pielegnacjaPiwonie występują w naturze w cieplejszych rejonach Europy i Azji. U nas niemal w każdym ogrodzie przydomowym i na działkach spotyka się piwonie chińskie, cenione za trwałość i długowieczność. Czasami uprawia się też piwonię lekarską, znacznie rzadziej piwonię delikatną lub Młokosiewicza i krzewiastą. Piwonie rosną wolno, dopiero po kilku latach od posadzenia rozwijają się w pełni okazale i obficie kwitną. Są bardzo długowieczne. Odpowiednio pielęgnowane mogą rosnąć w jednym miejscu nawet ponad 15 lat.

Rosną dobrze i obficie kwitną w miejscach słonecznych, ale radzą sobie również bardzo dobrze w półcieniu. Lubią glebę gliniastą, wilgotną, bardzo żyzną, głęboko uprawioną i obficie zasilaną nawozami organicznymi. Może to być dobrze rozłożony obornik lub kompost w ilości 10 kg na 1 m2. Dodatkowo zaleca się też nawożenie mineralne wiosną, około 70 g mieszanki wieloskładnikowej pod jedną roślinę. Ze względu na swoje rozmiary piwonie wymagają sporo miejsca. Sadzi się je w rozstawach 80 x 40 cm lub 90 x 50 cm, czyli 2 rośliny na 1 m2. 

Jednym z najczęstszych błędów popełnianych w uprawie piwonii jest zbyt głębokie sadzenie. Rośliny posadzone za głęboko karłowacieją i nie kwitną. Karpa przeznaczona do sadzenia powinna mieć widoczne, zdrowe, nieuszkodzone, dwa, trzy pączki i silny korzeń. Sadzi się je w taki sposób, aby pączki po posadzeniu znajdowały się na głębokości około 5 cm pod powierzchnią gleby. Piwonie nie znoszą częstego przesadzania i dzielenia. Nie należy też przesadzać całych rozrośniętych karp. Zabieg dzielenia przeprowadzamy pod koniec okresu wegetacyjnego na przełomie sierpnia i września. Rośliny sadzone w tym okresie zdążą się jeszcze przed zimą dobrze ukorzenić.

Do dzielenia nadają się najlepiej egzemplarze co najmniej pięcioletnie. Pod koniec sierpnia wykopujemy je ostrożnie, aby nie uszkodzić bardzo kruchych, grubych korzeni. Dla ułatwienia dzielenia można wypłukać ziemię spomiędzy korzeni silnym strumieniem wody. Karpy rozcinamy ostrym nożem kuchennym na kilka części. Każda część powinna mieć do 5 zdrowych pąków i przynajmniej 2 młode korzenie. Jeśli w czasie wykopywania jakieś korzenie zostały uszkodzone to należy je odciąć. Dołki dla nich bardzo dobrze jest wypełnić żyzną ziemią zmieszaną z dobrze rozłożonym obornikiem. Można też ziemię wymieszać z torfem lub z korą i dołożyć nawozów wolno działających. Sadzonki sadzi się dość płytko, tak aby pąki były przykryte najwyżej 5-8-centymetrową warstwą ziemi. Korzenie powinny swobodnie mieścić się w dołku, inaczej się połamią. Piwonie rosną dobrze na glebach lekko kwaśnych o pH 5-6,5.

Pielęgnacja piwonii nie jest kłopotliwa, ponieważ rośliny mocno się rozrastają i wypierają chwasty. W czasie suszy należy rośliny podlewać. Późną jesienią zaś zaleca się rozsypywanie między nimi torfu, kompostu lub dobrze rozłożonego obornika. Jeśli rośliny posadzone są na trawniku, to powinny rosnąć w kole o średnicy 1 m pozbawionym trawy, która konkuruje z piwoniami o wodę i składniki pokarmowe.

Znaną, uprawianą i cenioną piwonią jest piwonia lekarska (Paeonia officinalis). Jest bardzo trwała i mało wymagająca. Uprawiana w ogrodach od prawie pięciu stuleci. Ma duże kwiaty barwy ciemnoczerwonej, ciemnoróżowej, znane są również odmiany o kwiatach białych. Piwonia lekarska zakwita pod koniec maja, stąd jej popularna nazwa piwonia majowa.

Rzadziej uprawiana jest piwonia Młokosiewicza (P. mlokosewitschii). Dorasta do 70 cm. Odznacza się bardzo ozdobnymi liśćmi, niebieskozielonymi z czerwonymi nerwami i brzegami. Kwiaty ma jasnożółte, o 8 dużych okrągłych płatkach; widoczne są w nich intensywnie żółte pylniki. Rozwijają się na przełomie maja i czerwca. Gatunek ten nadaje się szczególnie do ogrodów na-turalistycznych.

Mniej znana jest piwonia delikatna (P. tenuifolia). Bardzo delikatne ulistnienie i kwiaty o intensywnej, czerwonej barwie pięknie ze sobą harmonizują. Kwitnie w połowie maja.

Najbardziej znaną w naszych ogrodach jest piwonia chińska (P. lactiflora) i bardzo liczne jej odmiany o dużych kwiatach, o różnych kształtach i barwach rozwijających się w czerwcu. Po kwitnieniu aż do jesieni ulistnienie zachowuje dekoracyjność. Dorasta do 100 cm. W sprzedaży coraz częściej znaleźć można polskie odmiany piwonii chińskiej.

Do rzadziej spotykanych w naszych ogrodach należy piwonia drzewiasta (Paeonia suffruticosa). Jest krzewem gubiącym liście na zimę. Kwiaty i liście są bardzo ozdobne. Kwitnie po kilkuletnim rozwoju późną wiosna na przełomie maja i czerwca. Kwiaty ma pojedyncze, kubkowate do miseczkowatych koloru białego, różowego, czerwonego lub purpurowego, średnicy od 15 do 30 cm. Wymaga gleby zasadowej, umiarkowanie wilgotnej, stanowiska słonecznego, wyrasta od 1,5 do 3 metrów. Lubi osłonięte, ciepłe miejsca.