Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Świerki na przydomowej działce

Świerki rosną w naszych lasach od wieków i od wieków sadzone były w parkach i ogrodach. Wraz z pojawieniem się małych ogródków przydomowych i działek wzrosło zapotrzebowanie na nowe gatunki i odmiany. Do niedawna wielu ludziom trudno było sobie wyobrazić ogródek bez świerka srebrnego (czyli świerka kłującego odm. sinej). Była to, a może i wciąż jest, najbardziej poszukiwana i najczęściej sadzona roślina iglasta w polskich ogrodach.

Niewątpliwie intensywne, niebieskie czy srebrne zabarwienie igieł w połączeniu z dużą odpornością na mróz i tolerancyjnością na niekorzystne warunki miejskie stanowią istotne zalety. Musimy jednak pamiętać, że świerk srebrny rośnie bardzo intensywnie i z małej ozdoby może w krótkim czasie przekształcić się w wielkie drzewo zasłaniające okna i zajmujące tyle miejsca na działce, że nie starcza go już dla innych roślin. Co więcej, barwa starszych drzew pozostawia wiele do życzenia, gdyż najlepiej zabarwione są tylko igły najmłodsze. Nie trzeba oczywiście dodawać, że najefektowniej wybarwione, wyselekcjonowane odmiany, takie jak 'Hoopsii' czy 'Koster', ze względu na kłopotliwe rozmnażanie przez szczepienie, są wyjątkowo kosztowne.

Świerk biały (Picea glauca)

Gatunek ten jest znany z wielu ciekawych odmian karłowych. Najpopularniejszą jest niewątpliwie jasnozielona odmiana 'Conica' rosnąca w formie regularnego stożka. Mniej znana jest pochodząca od niej, mniej więcej kulista, również jasnozielona odmiana 'Alberta Globe' czy super karłowa, stożkowa 'Laurin'. Nowości to odmiany pochodzące również od odm. 'Conica' ale o niebiesko-sinym zabarwieniu igieł, m.in. najciekawsza chyba 'Alberta Blue'. Sine zabarwienie posiada również starsza odmiana 'Echiniformis' tworząca nieregularną bryłę. Wszystkie te odmiany rosną bardzo powoli i doskonale nadają się na działki.

Świerk kłujący (Picea pungens)

Obok znanych, silnie rosnących odmian świerka srebrnego istnieją również inne, zasługujące jak najbardziej na rozpowszechnienie. 'Glauca Globosa' to odmiana o pięknie niebiesko zabarwionych igłach, ale rosnąca nisko, niemal kuliście i z reguły nie tworząca przewodnika. W odróżnieniu od niej rzadziej spotykana odmiana 'Montgomery' pomimo słabego wzrostu znacznie częściej tworzy przewodnik i rośnie jako gęsty niski stożek. Ciągle mało znaną jest ciekawa polska odmiana 'Białobok'. Jej młode pędy są pokryte niemal białymi igłami, które dopiero z czasem ciemnieją.

Świerk pospolity (Picea abies)

Sam gatunek, doskonale znany z naszych lasów i świątecznych choinek, nadaje się nie tylko do dużych założeń naturalistycznych, ale i na strzyżone żywopłoty oraz szpalery. Przy odpowiedniej pielęgnacji żywopłoty te dzięki całkowitej odporności na mróz mogą stanowić poważną konkurencję dla żywopłotów z innych gatunków krzewów iglastych. Spośród odmian karłowych wspomnieć należy odmianę 'Nidiformis' tworzącą z wiekiem formę gniazdka od czego zresztą pochodzi jej polska nazwa - odm. gniazdkowa. Odmiana ta, w odróżnieniu od niektórych innych odmian o podobnym pokroju, nawet w starszym wieku nie wytwarza przewodnika.

Świerk pospolity odmiana 'Frohburg' to ciekawa zwisająca forma pochodząca z nasion podobnej, starszej odmiany 'Inversa'. Rośliny te dzięki niecodziennemu pokrojowi mogą dodać uroku wielu nawet niewielkim ogrodom.

Świerk serbski (Picea omorika)

Rośnie on dziko, wysoko w górach Serbii i dzięki temu jest tolerancyjny na nie sprzyjające warunki środowiska i całkowicie odporny nawet na silne mrozy. Gatunek ten wyróżnia najwęższy wśród świerków pokrój i wyjątkowo piękne, regularnie ułożone pędy. Ponadto dolna strona igieł jest intensywnie srebrna co dodaje uroku temu drzewku, czasami do złudzenia przypominającemu rysowane przez dzieci "choinki". Na działkach znaleźć może zastosowanie karłowa odmiana tego gatunku 'Nana' tworząca gęste i wolno rosnące, przysadziste stożki.

Pielęgnacja  świerków

Wszystkie świerki, poza świerkiem pospolitym (ale tylko gatunkiem, nie odmianami), są roślinami światłolubnymi i wymagają stanowisk nasłonecznionych. Najlepiej rosną na glebach wilgotnych, choć nie muszą to być miejsca bardzo żyzne. Ich głównymi wrogami są przędziorki, które potrafią w ciągu kilku tygodni zniszczyć doszczętnie najbardziej wrażliwe na nie odmiany karłowe. Dlatego gdy, zwłaszcza latem, obserwujemy przejaśnienie, a potem żółknięcie i brązowienie igieł na odmianie 'Conica' to obok skontrolowania wilgotności gleby sprawdźmy koniecznie czy na igłach nie ma delikatnej pajęczynki i brązowych, drobniutkich plamek po nakłuciach. Jeśli stwierdzimy ich obecność należy koniecznie opryskać rośliny jednym z preparatów przędziorkobójczych, czyli tzw. akarycydów. Innym szkodnikiem świerków są mszyce tworzące tak zwane galasy czyli ananasowate narośla na pędach. Ich zwalczanie najlepiej jest przeprowadzić bardzo wczesną wiosną przy użyciu preparatu Promanal 60EC w stężeniu 2,0%.