Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Jak dbać o iglaki

Iglaki w ogrodzie

Drzewa i krzewy iglaste to na ogół rośliny łatwe w uprawie. Często przez wiele lat rosną bujnie i pięknie bez specjalnych zabiegów. Jednak gdy poświęcimy im więcej uwagi, beda jeszcze okazalsze.
Rośliny iglaste sprzedaje się w pojemnikach lub balotowane (kopane z bryłą ziemi). Drugi sposób dotyczy zwykle form większych, uprawianych w gruncie. Kupując takie krzewy, musimy zwrócić uwagę przede wszystkim na to, czy bryła korzeniowa jest zwarta, czy ziemia się z niej nie osypuje. Nigdy nie należy kupować roślin iglastych z tzw. gołym korzeniem, chyba że są bardzo małe i świeżo kopane (np. ze szkółki leśnej).

Sadzenie

Najlepszym okresem sadzenia i przesadzania roślin iglastych jest wrzesień (iglaki sadzone z pojemników przyjmują się praktycznie w stu procentach przez cały okres wegetacji). Później możemy przesadzać jedynie gatunki mrozoodpome, np. tuję zachodnią, jałowiec pospolity lub świerk srebrny, natomiast gatunki o większej wrażliwości na mróz lepiej jest przesadzać wiosną. Okres sadzenia roślin balotowanych ogranicza się do wiosny i jesieni.

Sadzimy zawsze w odchwaszczoną glebę. Jeżeli jest to trawnik, to najpierw usuwamy darń na powierzchni większej o mniej więcej 30 cm niż średnica bryły korzeniowej. Rośliny balotowane owinięte jutą możemy sadzić wraz z "opakowaniem", które ulegnie rozkładowi. Po posadzeniu miejsce wokół pnia dobrze jest wyściółkować korą. Na glebach lekkich oraz przy późnym, jesiennym, sadzeniu najlepiej umieścić rośliny w ziemi o 3-5 cm głębiej niż rosły w szkółce. Przed sadzeniem dobrze jest zanurzyć pojemnik lub bryłę na kilka minut w wodzie. Po posadzeniu rośliny musimy obficie podlewać.

Podlewanie

Zabieg ten wykonujemy głównie w okresach suszy. Szczególnie należy zwrócić uwagę na rośliny młode oraz świeżo posadzone, a także na niektóre gatunki wrażliwe, np. większość cyprysików. Podlewamy zawsze bardzo obficie, aby przemoczyć 20-30-centymetrową warstwę gleby. Tylko taki zabieg ma sens. Nawet codzienne podlewanie małą ilością wody nie daje żadnego efektu. Rośliny iglaste należy także nawadniać późną jesienią, przed nastaniem mrozów, a nawet w czasie zimowych odwilży.

Nawożenie

Rośliny iglaste mają małe wymagania pokarmowe. Na dobrych glebach doskonale rosną nawet bez nawożenia. Nie oznacza to oczywiście, że zasilanie ich jest całkowicie zbędne. Nawożenie najlepiej jest przeprowadzić dwa razy w sezonie, np. w końcu kwietnia i na początku czerwca, stosując nawozy wieloskładnikowe. Nigdy nie nawozimy tych roślin po połowie lipca. Na początku jesieni można jedynie zastosować nawóz potasowy, żeby rośliny lepiej zimowały.

Ściółkowanie

To ważny zabieg, który korzystnie wpływa na rozwój roślin. Ściółka ogranicza parowanie, zmniejsza zachwaszczenie, chroni korzenie przed przemarzaniem. Do tego celu może służyć kora, torf, kamienie lub żwir. Odpowiednio dobrany kolor ściółki może uwydatnić kształty krzewów iglastych.

Cięcie

Zwykle nie jest to zabieg wykonywany systematycznie, tylko dotyczy specyficznych form i żywopłotów. Właściwie nigdy nie tniemy gatunków wytwarzających prosty pień, tzw. strzałę, np. świerków lub jodeł, chyba że usuwamy konkurujące przewodniki. Nie tniemy także samoformujących się odmian oraz roślin karłowych. Jeżeli zachodzi konieczność, to bez większej szkody możemy ciąć cisy, choiny, jałowce, żywotniki i cyprysiki. Cięcie przeprowadzamy od wiosny do lata. Nigdy nie robimy cięcia po sierpniu, gdyż pędy mogą przemarzać. Nie robimy też cięcia na starym drewnie (wyjątek to cis), gdyż rośliny mogą źle regenerować ubytki i ulegać oszpeceniu.

Zimowanie

Zabezpieczanie roślin iglastych na zimę sprowadza się do ich obfitego podlania jesienią, związywania form kolumnowych i jajowatych (wieloprzewodnikowych), co chroni je przed rozłamywaniem przez śnieg, oraz cieniowaniem odmian wrażliwych stroiszem lub kurtynami, co zapobiega wysuszającemu działaniu wiatru i słońca.

Ochrona przed chorobami i szkodnikami

Rośliny iglaste należą do dosyć rzadko opanowywanych przez choroby i szkodniki, chociaż lista ich potencjalnych wrogów jest bardzo długa. Niektóre choroby i szkodniki pojawiają się tylko okresowo, np. co kilka lat albo po słabych, lekkich zimach.

Należy szczególnie chronić świerki karłowe oraz świerki srebrne przed przędziorkiem sosnowcem. Ochronę prowadzimy w maju, w czerwcu i w lipcu, stosując np. Talstar, Mitac lub Danitol. Rozprzestrzenianie tego szkodnika ogranicza także "prysznic" całych roślin wodą.

Na cisach i jałowcach mogą masowo występować tarczniki i miseczniki, które zwalczamy na przełomie maja i czerwca, stosując np. Actellic, Anthio albo Ultracit.

Często żywotniki, jałowce (szczególnie skalne i wirginijskie) i jodły opanowują mszyce, które zwalczamy, stosując np. Decis, Talstar bądź Fastac. Na żywotnikach i jałowcach żerują one wewnątrz krzewów i trudno je zauważyć!

Ostatnio nasila się choroba objawiająca się zamieraniem pędów jałowców. Chore pędy wycinamy, a krzewy opryskujemy np. Topsinem lub Topazem.

Tags: iglaki