Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Iglaki zimą

Zabezpieczone iglaki na zimę

Kiedy z drzew opadną liście, a byliny zapadną w drzemkę pod puchową okrywa śniegu, wtedy iglaki najbardziej przyciągają wzrok swoją żywą zielenią na tle spokojnej, śnieżnej bieli. Gdy śnieg spadnie i ściśnie mróz, odnosimy wrażenie, że wszystko zamiera. To tylko pozory. Rosną korzenie bezlistnych drzew poniżej linii zamarzania gleby, toczy się życie w bulwach i kłączach bylin, a najbardziej aktywne w gałązkach drzew iglastych. Iglaki na naszych działkach są w większości dobrze przystosowane do zimy. Mimo tego trzeba im niekiedy pomóc by zniosły tę porę roku bez strat.

Wystarczy kilka drobnych zabiegów. Troskliwej uwagi wymagają iglaki sadzone jesienią. Nie zapominajmy o tym, że igły u roślin iglastych pełnią takie same funkcje jak liście u roślin liściastych. Asymilują dwutlenek węgla z powietrza, oddychają i transpirują czyli oddają wodę otoczeniu. Do niedawna większość drzew i krzewów iglastych wykopywano w szkółkach wraz z bryłą korzeniową, stawiano na tkaninie jutowej, okręcano formując tak zwany balot. Przy tym sposobie przesadzania drzew i krzewów iglastych odcinano i pozostawiano w gruncie 3/4 lub więcej systemu korzeniowego. Roślina iglasta tak potraktowana ma trudne warunki do przezimowania ponieważ przez całą zimę woda paruje z igieł, natomiast korzenie nie mogą jej pobrać.

Obecnie większość materiału szkółkarskiego produkuje się i sprzedaje w pojemnikach. Drzewo przeniesione na działkę lub do ogródka w pojemniku nie odczuwa ujemnych skutków przesadzania. Niestety część drzew iglastych, zwłaszcza przerośniętych, nadal się balotuje. Taki sposób sprzedaży jest tani, toteż balotowane rośliny łatwo znajdują nabywców. Jeśli taki materiał posadzimy, trzeba go kilkakrotnie obficie podlać. Drzewa trzeba sadzić wcześnie na przełomie września i października, by korzenie przed zimą wznowiły wzrost i pobieranie wody.

Pierwsza zima jest zawsze niebezpieczna dla iglaków mało wytrzymałych na mróz. W szkółce są one niekiedy ściśnięte i pędzone do wzrostu, co uniemożliwia im wytworzenie naturalnej wytrzymałości mrozowej. Niektóre gatunki nabywają wytrzymałości mrozowej w słońcu. W szkółce niekiedy słońca jest za mało. Kupując iglaki na działkę rzadko jesteśmy informowani skąd pochodzą. Jeśli są świeżo importowane z Holandii, to mało prawdopodobne by były zahartowane.

LUBIĄ SŁOŃCE I W TAKICH WARUNKACH NAJLEPIEJ ROSNĄ NASTĘPUJĄCE GATUNKI:

Jodła kalifornijska (Abies concolor), Metasekwoja chińska (Metasequoia glyptostroboides), Świerk serbski (Picea omorica), Świerk kujący (Picea pungens), Sosna limba (Pinus cembra), Sosna czarna (Pinus nigra), Sosna pospolita (Pinus silvestris odm. 'Fastigiata'), Modrzew japoński (Larix kaempterii odm. 'Pendula'), Jałowiec skalny (Juniperus scopularum odm. 'Skyrocket'), Jałowiec pospolity (Juniperus communis) i jego odmiany.

Mało wytrzymałe na mróz drzewa i krzewy trzeba po posadzeniu zabezpieczyć na zimę przed mroźnym wiatrem. W tym celu wbijamy późną jesienią 3 bambusowe patyki wokół drzewka i wiążemy je razem nad rośliną formując stożek. Stożek ten okręcamy przezroczystą folią ale koniecznie perforowaną i mocujemy ją by nie została porwana przez wiatr. Okrycie musi być przezroczyste by umożliwić roślinie asymilację CO2. Nie może być jednak szczelne. Oprócz perforacji bardzo wskazane są otwory u dołu i u góry. Okrycie szczelne może spowodować zniszczenie roślin przez zbyt wysoką temperaturę w lutym i marcu gdy słońce przygrzewa.

GATUNKI, KTÓRE NAJLEPIEJ ROSNĄ W MIEJSCACH OSŁONIĘTYCH OD WIATRU TO:

Świerk kaukaski (Picea oreintalis odm. 'Aureal'), Cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana odm: 'Columnaris', 'Alumii', 'Golden Wonder', 'Kelleris Gold'), Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera odm. 'Boulevard'), Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis odm. 'Aurescens'), Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis odm. 'Rheingold'), Choina kanadyjska (Tsuga canadensis odm. 'Jeddeloh').

NASTĘPUJĄCE GATUNKI IGLAKÓW SĄ MAŁO WYTRZYMAŁE NA MRÓZ W MŁODOŚCI I WARTO JE ZABEZPIECZYĆ PO POSADZENIU:

Metasekwoja chińska (Metasequoia glyptostroboides), Świerk kaukaski (Picea orientalis), Sosna żółta (Pinus ponderosa), Sosna wejmutka (Pinus strobus), Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera odm. 'Plumosa Aurea'), Daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii), Cyprysik błotny (Taxodium distichum), Cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana) odm: 'Columnaris', 'Alumii', 'Golden Wonder', 'Kelleris Gold', Jałowiec łuskowaty (Juniperus squamata odm. 'Blue Star'), Żywotnik wschodni (Thuja oreintalis) i jej odmiana: 'Aurea Nana', Jałowiec wirginijski (Juniperus virginiana odm. 'Hetz').

OKRYCIA NA ZIMĘ WYMAGAJĄ RÓWNIEŻ NASTĘPUJĄCE GATUNKI:

Cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana) odm: 'Blue surprise', 'Ellwoodii', 'Ellwood's gold', Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera) odm. 'Rogersii'.

Obfite opady śniegu są zagrożeniem dla wielu gatunków iglaków, które nie tworzą mocnego konaru centralnego zwanego przez leśników strzałą. Zamiast strzały mają kilka konarów wzniesionych, rosnących obok siebie równolegle. Do takich gatunków należą tuje, jałowce i cisy.

Obciążone nadmiernie śniegiem pochylają się, pokładają na ziemi, a nawet łamią się. Jeśli śnieg leży na drzewach przez kilka dni lub tygodni, to powoduje nieodwracalne zniekształcenia iglaków. Trzeba temu zapobiegać. Jałowce najlepiej jest powiązać mocnym i słabo widocznym sznurkiem. Po kilku sezonach, gdy sznurek skruszeje wymieniamy go na nowy. Cisy warto ciąć. Jest to gatunek, który wyjątkowo dobrze toleruje cięcie. Można cisom nadawać formę stożka, kolumny, kuli, żywopłotu, a nawet kształtów zupełnie dziwacznych. Cisy cięte stają się krępe, zwarte, odporne na pokłady śniegu.

Żywotniki (Thuja) trzeba wiązać z grubsza, by poszczególne konary nie odchylały się pod ciężarem śniegu. Można żywotniki ciąć, lecz zazwyczaj staramy się utrzymać je w naturalnym pokroju.

W każdym przypadku nie warto czekać, aż obfity śnieg spowoduje jakiekolwiek szkody. Bierzemy grabki i póki śnieg świeży strząsamy go z zagrożonych iglaków. Umiarkowane ilości śniegu pozostawiamy w spokoju na iglakach. One to lubią. Przyprószone śniegiem wyglądają pięknie.

Na balkonie lub tarasie jeśli uprawiamy iglaki w donicach, pojemnikach, skrzynkach, to najlepiej wszystkie razem zsunąć pod ścianę i okryć ich korzenie gałązkami iglastymi, włókniną, tekturą lub torfem albo korą.

Tags: iglaki, zima