Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Kwiaty kwitnące i zdobiące zimą

Jaśmin nagokwiatowy

Odkrywanie pierwszych zwiastunów wiosny na działce jest tym bardziej miłe, kiedy pierwsze rośliny pojawiają się w środku zimy, a to zdarza się ostatnio coraz częściej z powodu zim łagodnych i krótkich. Wykorzystując łagodne zimy rozwijajmy uprawę tych roślin, które mogą dodać uroku działce już w grudniu lub styczniu. A jest ich dużo. Kto uprawia na działce pnącze zwane jaśminem nagokwiatowym (Jasminum nudiflorum) - może się cieszyć jego obfitym kwitnieniem przez 3 miesiące: od połowy września aż do połowy grudnia. Przed laty pnącze to zakwitało zazwyczaj w kwietniu.

Obecnie, ze względu na łagodne zimy zakwita kilka miesięcy wcześniej. Osobliwym gatunkiem wydającym kwiaty w zimie od grudnia do marca jest zimokwiat wczesny (Chimonanthus praecox). Krzew ten jest wrażliwy na niskie temperatury, ale w łagodne zimy może być uprawiany na działce w dużych, dobrze zabezpieczonych pojemnikach.

Warto też zwrócić uwagę na gatunki krzewów silnie pachnące. Oczar omszony (Hamamelis mollis), ma kwiaty o przyjemnym zapachu, które ukazują się przed rozwojem liści, już pod koniec stycznia. Przed rozwojem liści kwitnie również bardzo silnie pachnący, wyrastający do 1,5 m krzew wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum). Podobnie jak wawrzynek, na początku zimy może zakwitnąć kalina wonna (Viburnum fragrans). Krzew ten wyrasta do 3 metrów wysokości, kwiaty ukazują się przed rozwojem liści i bardzo intensywnie pachną, szczególnie w słoneczne dni.

Do pierwszych bylin kwitnących już w styczniu należą: ciemiernik biały (Helleborus niger), przebiśniegi (śnieżyczki) (Galanthus), rannik zimowy (Eranthis hyemalis). Ciemiernik biały jest jedną z nielicznych roślin nadających się do uprawy w naszych warunkach, która zakwita w krótkie zimowe dni nie bojąc się chłodu, śniegu ani lekkiego mrozu. Jest to bylina alpejska, rosnąca dobrze na wapiennych skałach. Spotyka się ją też w Apeninach i nawet w Karpatach wschodnich, w lasach i zaroślach górskich. Wytwarza grube, pękate, ciemne kłącze, z którego wyrastają różyczki trwałych liści, doskonale przystosowane do znoszenia śniegu i chłodu. Są one grube, skórzaste, ciemnozielone pokryte mocną, lśniącą skórą. Między liśćmi wyrastają łodygi do wysokości około 30 cm, a na szczycie każdej rozwijają się 2-3 białe lub różowe kwiaty, stopniowo zieleniejące albo nabierające barwy czerwonawej. Po przekwitnięciu rozwijają się owocostany w formie mieszków. Wczesne kwitnie nie i przebijanie się pięknych w rysunki kwiatów przez topniejący śnieg i lód sprawia, że trudno się oprzeć uroków tych roślin. Ciemierniki lubią miejsca zaciszne, lecz niezbyt eksponowane dc słońca. Rosną dobrze na glebie gliniastej, próchnicznej, obficie zasilonej wapnem, zasobnej w wodę.

Niektóre gatunki roślin cebulowych zdobią działkę bardzo wcześnie, kiedy inne rośliny pozostają jeszcze w spoczynku. Najwcześniej rozwijają się kwiaty śnieżyczki zwanej przebiśniegiem (Galanthus nivalis). Małe, białe, podobne do dzwoneczków kwiaty ukazują się już na początku zimy, często ponad ośnieżoną jeszcze ziemią, Dawniej śnieżyczki występowały pospolicie, dziś można je spotkać tylko w południowej części kraju głównie w Karpatach. W sąsiedztwie miast i osiedli rośliny te zostały wyniszczone wskutek zrywania kwiatów do pierwszych wiosennych bukiecików, sprzedawanych na ulicach i targach. Śnieżyczka przebiśnieg jest niską byliną cebulową, wyrastającą do 20 cm. Kwitnie około dwóch tygodni, w chłodniejszych siedliskach o tydzień dłużej. Śnieżyczka ma skromne wymagania. Lubi półcień. Najchętniej zasiedla zarośla z glebą lekką, próchniczną dostatecznie wilgotną wiosną. W takich miejscach wyrasta gromadnie, tworząc charakterystyczne skupienia. Śnieżyczki są pod ochroną - cebulki do ogrodu kupujemy w sklepach.

W łagodne dni na przełomie stycznia i lutego zakwitają tu i ówdzie pierwsze krokusy (Crocus), śnieżyce (Leucojum), pierwsze pierwiosnki (Primula), malusieńkie fiołki wonne (Viola odorata) i bujniejsze bergenie (Bergenia).

Ale nie tylko żywe kwiaty są ozdobą ogrodu w zimie. W zimowej scenerii, wśród śniegu szczególnie atrakcyjnie są brązowoczerwone przekwitnięte kwiatostany rozchodnika okazałego (Sedum spectabile), parzydła leśnego (Aruncus sylvester), zawilca japońskiego (Anemone japonica). Piękną, zimową ozdobą ogrodu są nie ścięte kwiatostany rudbekii błyskotliwej, (Rudbeckia fulgida). Równie piękne zimą są kępy odętki wirginijskiej (Physostegia virginiana), orlika mieszańcowego (Aquilegia x hybrida), przegorzanu kulistego (Echinops sphaerocephalus). Wymienione gatunki nie dorównują w zimie pięknością trawom, które nie ścięte, przyprószone śniegiem są bardzo i niepowtarzalnie urokliwe.

O tej porze roku atrakcyjnie wyglądają i przyciągają wzrok zimozielone bukszpany (Buxus sempervirens), bluszcz pospolity (Hedera helix), ostrokrzew kolczasty (Ilex aquifolium), laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus), barwinek pospolity (Vinca minor), mahonia pospolita (Mahonia aquifolium). Bardzo dekoracyjne są krzewy derenia białego (Cornus alba) o intensywnie czerwonych pędach i zielone pędy złotlinu japońskiego (Kerria japonica).

Tags: zima, kwiaty