Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Jednoroczne kwiaty rabatowe na działkę

Kwiaty rabatowe jednoroczne

Trudno wyobrazić sobie ogród działkowy bez jednorocznych kwiatów. Może są one nieco bardziej kłopotliwe w pielęgnacji niż trwałe byliny, ale trudno się bez nich obyć. Nie odstrasza potrzeba corocznego ich sadzenia czy siania, bo dzięki temu możemy zmieniać uprawiane gatunki i odmiany dobierając, wśród coraz większego ich asortymentu, te najpiękniejsze i te, które się nam udają. Zachętą do uprawy kwiatów jednorocznych jest też ich wszechstronne zastosowanie. Wiele gatunków może zdobić nie tylko rabatę kwiatową, ale także kompozycję z krzewami i bylinami, a ściętymi kwiatami dekorować możemy mieszkania.

Z ROZSADY I SIEWU WPROST DO GRUNTU

Rośliny o krótkim okresie wegetacyjnym możemy siać wprost do gruntu. Aksamitki (Tagetes) są niezawodne i niezastąpione. Ich popularności nie przeszkadza niezbyt miły zapach liści. Tę cechę, zawsze z nutą sympatii, określają regionalne nazwy jak "śmierdziuszki" czy "bździuszki". Warto zauważyć, że woń ta ujawnia się dopiero po potarciu liści. Niektóre odmiany pozbawione są tej cechy. Same kwiaty aksamitek zupełnie ładnie pachną. Wielkiej popularności aksamitek nie przeszkadza też ograniczona skala barw kwiatów. Są one przede wszystkim w różnych odcieniach żółtego i pomarańczowego, czasem brązowoczerwone, rzadko kremowe.

Najokazalsze, pełne, zwykle jednobarwne kwiaty (koszyczki) tworzą aksamitki wzniesione (T. erecta).Wśród ich odmian mamy wybór od niskich (20-25 cm) typowo rabatowych, lub do obsadzania skrzynek balkonowych, po wysokie (100 cm) - przydatne do sporządzania niebywale trwałych bukietów.

Najpopularniejsze są chyba aksamitki rozpierzchłe (T. patula). Charakterystyczną cechą licznych ich odmian jest niski wzrost i silne rozkrzewienie. Kwiaty o różnym stopniu pełności bywają też dwubarwne. Różne odcienie żółtego łączone mogą być z czerwono-brązowym.

Najmniejszymi kwiatami wyróżniają się aksamitki wąskolistne (T. tenuifolia). Rośliny są nieco wyższe niż poprzedniego gatunku, równie silnie rozgałęzione, lecz o drobnych, pojedynczych kwiatach, ale za to wyjątkowo licznych. Zapach liści jest mniej odstraszający, niektórzy określają go jako korzenno-żywiczny.

Aksamitki dobrze rosną i kwitną w miejscach słonecznych, znoszą też suszę. Kwitną nieprzerwanie przez całe lato. Oprócz walorów zdobniczych ceni się wyjątkową zdolność tych roślin do niszczenia nicieni. Tam gdzie rosły aksamitki zmniejsza się w ziemi populacja tych szkodników. Zabijają je wydzieliny korzeni tej wdzięcznej i polecanej rośliny ozdobnej.

Interesującym uzupełnieniem żółto-pomarańczowych aksamitek może być fioletowoniebieski żeniszek meksykański (Ageratum houstonianum). Ta niska, silnie rozkrzewiona roślina ma zbliżone do aksamitek wymagania. Jeśli zdarzy się przerwa w jej kwitnieniu, można ściąć przekwitłe kwiatostany, co pobudzi do wyrośnięcia nowych pędów i ponownego obfitego kwitnienia. Dominującą barwą kwiatów (koszyczków) są odcienie fioletowoniebieskiego. Znane są także odmiany o białych i różowych kwiatach. Z żeniszków sporządzać można wdzięczne bukieciki.

Niebieskich kwiatów wśród roślin nie jest za dużo. Z tego powodu bardzo cenimy sobie w ogrodach i na balkonach lobelię przylądkową (Lobelia erinus). W ogrodach sadzimy formy niskie, zwarte, a do skrzynek balkonowych lobelie o pędach zwisających. Rośliny pokryte są drobnymi i bardzo licznymi kwiatami. U większości odmian mają one różne odcienie niebieskiego. Czasem z „oczkiem", czyli jaśniejszą plamką w środku. Spotkać można także odmiany białe i różowe. Kwitną nieprzerwanie całe lato.

Najczerwieńsza spośród roślin rabatowych jest chyba szałwia błyszcząca (Salvia splendens). Jej nadzwyczaj długi okres dekoracyjności spowodowany jest tym, że kolorowe są nie tylko płatki, ale i długo nie więdnące kielichy kwiatowe. Te u większości innych roślin są zielone. Najpopularniejsze są oczywiście odmiany o intensywnie czerwonych kwiatach, ale na rynku kwiaciarskim dostępne są także odmiany fioletowe, różowe i prawie białe.

Chyba nikt nie może oprzeć się urokowi astrów chińskich (Callistephus chinensis). Tę popularność zdobyły sobie prawie nieograniczoną skalą barw kwiatów (koszyczków) ich kształtów i wielkości. Różna jest też wysokość pędów i ich stopień rozgałęzienia. Wśród tysięcy odmian możemy wybrać nadające się na niskie rabaty, do zdobienia okien i balkonów oraz do sporządzania pięknych bukietów.

Uprawa astrów, choć łatwa i prosta, sprawia czasem wiele kłopotów. Powodem jest podatność tej rośliny na chorobę zwaną fuzariozą naczyniową. Objawia się ona najczęściej przed lub w czasie kwitnienia. Najpierw żółkną liście a potem ginie cała roślina. Na przekroju łodygi widoczne są ciemne przebarwienia. Zwalczanie tej choroby jest trudne i kosztowne. Lepiej, na co najmniej 5 lat, zrezygnować z uprawy astrów. W przyszłości bezpieczniej jest poszukiwać odmian określanych jako odporne (resistant) lub tolerancyjne (tolerant) na tę chorobę pasożytniczego uwiądu.
Lwią paszczę (Antirrhinum majus) znają chyba wszyscy, ale nie wszyscy wiedzą, że nazwa ta jest kalką językową, czyli dosłownym tłumaczeniem, w tym przypadku z niemieckiego. Wprawdzie dość obrazowo oddaje wygląd kwiatów, ale jest niezgodna z zasadami nomenklatury botanicznej i duchem języka polskiego. Nazwa rodzaju nie może składać się z dwóch wyrazów. W Niemczech jest poprawna, bo tam to jeden wyraz (Lowenmaul). U nas występuje jeden gatunek tego samego rodzaju (A. orontium) i od dawna znany jako wyżlin polny. Dlatego coraz częściej używamy (podręczniki, artykuły, katalogi) nazwy wyżlin większy, dodając na wszelki wypadek tę potoczną.

Wybór odmian wyżlinów (lwich paszczy) jest imponujący. W skali barw brakuje tylko niebieskich, ale w pozostałych nie mają prawie konkurencji. Rozmaitość kształtów kwiatów jest ograniczona, ale oprócz typowych „pyszczków" są odmiany o spłaszczonych kwiatach nawet półpełnych podobnych do lewkonii. Różnorodność wysokości roślin i stopnia ich rozgałęzienia jest ogromna. Do dyspozycji mamy kilkucentymetrowe karzełki, w tym formy płożące lub zwisające, oraz odmiany ponad metrowej wysokości.

Cynia ogrodowa (Zinnia hybrida) podobnie jak wyżej opisany gatunek też zyskuje na popularności. Ta od dawna znana i lubiana roślina dostępna jest teraz w bogatszym asortymencie odmian niż kiedykolwiek wcześniej. Od kilkucentymetrowych miniatur po półtorametrowe olbrzymy. Te cechy czynią cynie roślinami ozdobnymi o wszechstronnym zastosowaniu.

Wybór roślin rabatowych, które wymagają wcześniejszego przygotowania rozsad jest o wiele bogatszy niż ten zaprezentowany. Z ważniejszych wymienić wypada jeszcze begonię stale kwitnącą (Begonia semperflorens) i bulwiastą (B. tuberhybrida), petunię (Petunia hybrida), niecierpek Waleriana (Impatiens walleriana) czy werbenę (Verbena hybrida).

Tags: kwiaty, rabata, rozsada, siew, aksamitka