Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Wiosenne sadzenie drzew

sadzenie drzew porady ogrodniczeDrzewa i krzewy owocowe można wysadzać w dwóch terminach - jesienią lub wiosną. Każdy z nich ma swoje wady i zalety. Najczęściej polecanym terminem jest sadzenie jesienne - przeprowadzane w drugiej połowie października. Jesienią oferta handlowa jest bardzo bogata i umożliwia dokonanie pożądanego przez nas wyboru gatunków i odmian drzew i krzewów owocowych zgodnie z zapotrzebowaniem dla naszych potrzeb. Drzewa i krzewy posadzone w tym terminie zdążą jeszcze częściowo zregenerować uszkodzony podczas wykopywania ze szkółki system korzeniowy i ukorzenić się przed nadejściem zimy. Korzenie drzew rosną bowiem do czasu, gdy temperatura gleby nie spadnie poniżej +4°C.

Sadzenie drzew jesienią wiąże się jednak z ryzykiem przemarznięcia ich części nadziemnej lub korzeni podczas surowej zimy. Należy też pamiętać o tym, że drzewka w szkółce mają dłuższy okres wzrostu wegetatywnego i z tego względu łatwiej przemarzają podczas surowej zimy. Dlatego gatunki bardziej wrażliwe na mróz jak: brzoskwinie, morele, czereśnie a nawet wiśnie i śliwy, lepiej jest sadzić na wiosnę. Zakupione jesienią drzewka można łatwo przechować w altance, piwnicy lub zimnym garażu, przesypując korzenie wilgotnymi trocinami, torfem lub kompostem. Chronimy w ten sposób drzewa przed niekorzystnym działaniem mrozu.

Wybierając wiosenny termin, drzewka należy posadzić możliwie jak najwcześniej - kiedy tylko pozwolą na to warunki pogodowe. Opóźnianie terminu sadzenia wpływa niekorzystnie na przyjmowanie się roślin i ich wzrost.

Jeżeli nie zakupiliśmy materiału roślinnego jesienią, to dokonując zakupu wiosną, należy zwracać szczególną uwagę na stan zdrowotny drzewek. Kora na pędach i pniu powinna być świeża, nie pomarszczona a pąki - w stanie uśpienia. Korzenie nie mogą być przesuszone lub uszkodzone przez mróz (na przekroju podłużnym i poprzecznym przemarznięte tkanki korzeni są brązowe). Na drzewach i krzewach nie powinno być objawów występowania chorób (np.: mączniaka na pędach agrestu czy porzeczki czarnej) i szkodników.

Po dokonaniu zakupu, podczas przewożenia materiału roślinnego, system korzeniowy należy starannie zabezpieczyć przed przesuszeniem przez zwilżenie korzeni wodą i owinięcie folią. Po przywiezieniu na miejsce, drzewka należy jak najszybciej posadzić lub zadołować, aby korzenie nie uległy przesuszeniu.

Przed sadzeniem gleba powinna być starannie odchwaszczona, wzbogacona nawozami i przekopana, aby rośliny miały jak najlepsze warunki do przyjęcia się i dalszego wzrostu. Wyznaczamy też miejsca pod poszczególne rośliny, zachowując między nimi odpowiednią rozstawę. Ogólnie można powiedzieć, że rozstawa zależy od gatunku, rodzaju użytej podkładki, żyzności gleby, a także sposobu formowania koron drzew czy krzewów jagodowych.

Najczęściej stosowane odległości wynoszą: dla jabłoni na podkładkach karłowych (np. M 9) oraz grusz na pigwie 3,5 x 1,0 - 2,0 m. Jabłonie na podkładkach półkarłowych (np. M 26) oraz grusze na podkładce generatywnej, sadzimy w rozstawie 4,0 x 2,0 - 3,0 m, śliwy 4,0 x 3,5 m, czereśnie 5,0 x 4,0 m, morele i brzoskwinie 4,0 x 3,5 - 4,0 m, a wiśnie 3,5 - 4,0 x 3,0 - 3,5 m. Dla porzeczek czarnych, czerwonych, białych, agrestu i borówki wysokiej, najczęściej polecana rozstawa wynosi 2,0 x 1,5 m. Maliny sadzimy w rozstawie 1,5-2,0 x 0,4 m, jeżynę bezkolcową 2,0 x 3,0 m a truskawkę 0,5 - 0,6 x 0,3 m.

Przed samym sadzeniem przeglądamy system korzeniowy drzew i krzewów, wycinając sekatorem do miejsca zdrowego korzenie nadłamane, uszkodzone mechanicznie lub skracając korzenie zbyt długie. Sadzenie najlepiej przeprowadza się w zespołach dwuosobowych - pierwsza osoba wykopuje dołek i przysypuje korzenie ziemią, druga - przytrzymuje drzewko, ustawia je na kopczyku i w miarę wypełniania dołka ziemią udeptuje ją. Do sadzenia potrzebny jest szpadel i metalowy pikulec - jest to szpila o długości 60-70 cm wykonana z grubego drutu zaostrzonego na dole, a uchwyt powinien być zakończony oczkiem ułatwiającym wbijanie i wyjmowanie pikulca z gleby. Metalowy pikulec ułatwia nam sadzenie, ponieważ podczas wykopywania dołka trwale zaznacza miejsce, w którym powinno być posadzone drzewko.

Sadzenie rozpoczynamy od głębokiego wbicia pikulca w glebę, w miejscu, w którym ma być posadzone drzewko. Wykopujemy następnie dołek o wymiarach umożliwiających swobodne rozłożenie w nim korzeni rośliny. Jeżeli dołki pod drzewka chcemy zaprawiać kompostem, to jego wielkość powinna być na tyle większa ile zamierzamy do dołka wsypać kompostu.

Wykopując dołek należy pamiętać, że wierzchnia warstwa gleby - zwana warstwą orną - jest bardziej urodzajna i należy ją odkładać na jedną stronę a na drugą odkładamy glebę z następnego poziomu - warstwy podornej. Na dnie dołka usypujemy niewielki kopczyk ziemi z warstwy ornej, na nim ustawiamy drzewko i rozkładamy korzenie. Następnie korzenie przysypujemy resztą gleby pochodzącą z warstwy ornej. Podczas dosypywania gleby, osoba przytrzymująca drzewko obok pikulca, potrząsa nim, wykonując lekko lecz energicznie pionowe ruchy drzewkiem.

Podczas potrząsania, grudki gleby lepiej wypełniają wolne przestrzenie między korzeniami. Po przykryciu korzeni glebę wokół drzewka należy udeptać. Podczas udeptywania musimy zwracać uwagę, aby w tym czasie nie podciągać drzewka do góry, gdyż prowadzi to do obrywania korzeni. Należy też zwrócić uwagę aby podczas udeptywania nie uszkodzić kory na pniu. Resztę dołka wypełniamy glebą z warstwy podornej. Pod koniec sadzenia wyjmujemy z gleby pikulec, a wokół pnia usypujemy wałek z ziemi, tak aby powstała misa o średnicy około 60 cm, która będzie nam służyć do podlewania.

Po posadzeniu, drzewka i krzewy muszą być podlane wodą w ilości od 5 do 10 I pod jedną roślinę. Podlewanie nowo posadzonych roślin wpływa na dokładne przyleganie ziemi do korzeni i zmniejsza ryzyko nie przyjęcia się roślin. Zabieg ten należy przyjąć jako regułę i stosować go zawsze, niezależnie od warunków pogodowych jakie w tym czasie występują.

Podczas sadzenia należy zwracać uwagę na jego głębokość. Drzewa i krzewy powinny być posadzone 2 do 3 cm głębiej niż rosły w szkółce (krzewy porzeczek czarnych, czerwonych, białych i agrestu sadzimy 5 do 10 cm głębiej - sprzyja to lepszemu rozkrzewianiu się tych roślin). Należy też przestrzegać zasady, aby miejsce okulizacji zawsze znajdowało się ponad powierzchnią gleby. W przypadku głębszego posadzenia i przykrycia tego miejsca ziemią, drzewka przechodzą na własne korzenie - co oznacza, że na dolnej, szlachetnej części drzewka wytwarzają się dodatkowe korzenie. Drzewka takie będą silnie rosły i słabo owocowały. Drzewka jabłoni z podwyższoną okulizacją należy sadzić tak, aby miejsce szczepienia znajdowało się około 15 cm ponad powierzchnią gleby. Jeżeli takie drzewka posadzimy głębiej, to tym samym ograniczymy skarlający wpływ podkładki na odmianę szlachetna i drzewko będzie rosło silniej.