Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Malinowe rarytasy na działce

malina sadownictwo- Malina jest uprawiana niemal na każdej działce. Decyduje o tym wyjątkowa wartość owoców. Ważna jest też dostępność odmian o różnym terminie ich dojrzewania. Jednak sukces w uprawie maliny można osiągnąć tylko wtedy gdy posadzimy zdrowe rośliny, do właściwie przygotowanej gleby, zadbamy o brak chwastów, gdy unikniemy nadmiernego zagęszczenia pędów, oraz zapewnimy ochronę przed chorobami i szkodnikami, przynajmniej na minimalnym poziomie.

Oprócz wartości odżywczej, owoce malin mają także wartości dietetyczne i zdrowotne. Cukry w nich zawarte: fruktoza, glukoza i sacharoza, są łatwo przyswajalne przez ludzi. Pektyny i kwasy organiczne biorą udział w procesach trawiennych, m.in. oczyszczają organizm z toksyn. Szczególną rolę pełnią garbniki z kwasem elagowym, mającym m.in. właściwości antybakteryjne. Istotną rolę spełniają też inne biologicznie czynne składniki owoców jak antocyjany, witaminy i niektóre pierwiastki. Na przykład owoce malin zawierają dużą ilość dobrze przyswajalnego magnezu, który ma właściwości regenerujące substancję włóknistą nerwów.

Staranny dobór odmian decyduje często o sukcesie i satysfakcji z uprawy maliny. Odmiany 'Mailing Jewel', 'Beskid', 'Polana' i 'Poranna Rosa', zapewniają zbiór świeżych owoców od końca czerwca do końca listopada lub do okresu wystąpienia silnych przymrozków.

'Mailing Jewel' jest wczesną odmianą typu tradycyjnego, owocującą na dwuletnich pędach. Charakteryzuje się słabym wzrostem i małą liczbą pędów. Udaje się na żyznych glebach, w miejscach zacisznych. Owoce są średniej wielkości, atrakcyjne i smaczne.

'Beskid' jest późną odmianą o długim okresie dojrzewania owoców. Owocuje na dwuletnich pędach. Wzrost roślin jest bardzo silny, ale liczba wyrastających pędów w pierwszych latach jest mała a później średnia. Owoce są średniej wielkości, przydatne do bezpośredniego spożycia, a szczególnie do mrożenia.

'Polana' owocuje na pędach wyrosłych w danym roku w okresie późnego lata, do jesieni, tj. zazwyczaj od drugiego tygodnia sierpnia do nastania silnych przymrozków. Zaleca się usuwanie wszystkich pędów po zakończonym zbiorze. Odmianę można prowadzić w formie wolno stojącej. Owoce są duże lub średniej wielkości, przydatne do bezpośredniego spożycia i do przetwórstwa domowego. Podobny charakter wzrostu i owocowania mają odmiany 'Polka' i 'Pokusa'.

'Poranna Rosa' to późna odmiana owocująca na tegorocznych pędach. Posiada silne, kolczaste, sztywne pędy. W warunkach silnego wzrostu, wymagają lekkich podpór. Owoce są żółtej barwy, zwarte, smaczne. Wykazują dobrą trwałość pozbiorczą.

Sadzonki maliny powinny pochodzić wyłącznie z kwalifikowanej szkółki. Nie należy sadzić roślin uzyskanych z plantacji owocującej „od sąsiada". W wielu bowiem przypadkach rośliny są porażone przez choroby wirusowe lub choroby systemu korzeniowego, nawet jeżeli objawy są niewidoczne.

Przed sadzeniem roślin, należy przygotować glebę. Przedplonem nie powinny być pomidory, ziemniaki i truskawki, gdyż rośliny te mogą zwiększać zagrożenie chorobami systemu korzeniowego. Dobrym przedplonem są warzywa kapustne zebrane w lecie. Właściwym terminem sadzenia malin jest wczesna wiosna. Rośliny sadzi się płytko (do 4 cm), ugniatając glebę, po czym pęd sadzonki ucina się tuż nad powierzchnią gleby. Odległość pomiędzy roślinami w rzędzie wynosi około 0,5 m, a pomiędzy rzędami najmniej 2 m.

Maliny tradycyjne, owocujące na dwuletnich pędach prowadzi się w formie szpalerowej. Korzystnym sposobem formowania jest przywiązywanie 10-12 pędów na 1 mb szpaleru. Rusztowanie mogą stanowić paliki rozstawione co 5-7 m i jeden drut rozciągnięty na wysokości około 1,5 m. Szpaler najlepiej jest formować na przedwiośniu, gdy można wybrać pędy zdrowe lub najmniej przemarznięte. Do tego czasu, już od lata pędy mogą być zabezpieczone przed wyginaniem się przez luźne przywiązanie ich sznurkiem. Korzystne jest skracanie pędów na wysokości około 1,7 m oraz usuwanie starych pędów zaraz po owocowaniu. Celowe jest usuwanie pierwszych odrostów, gdy osiągną one wysokość około 15 cm. Zabieg ten można wykonać już w trzecim roku po posadzeniu malin, gdy rośliny wydają dużo odrostów. Miąższość rzędu powinna wynosić około 0,3 m.

Maliny owocujące na tegorocznych pędach prowadzi się najczęściej w formie wolno stojącej. Na 1 mb rzędu powinno przypadać nie więcej niż 20 pędów. W przeciwieństwie do malin owocujących na dwuletnich pędach, najcenniejsze są pędy najwcześniej wyrastające. Po zbiorze owoców późną jesienią, usuwa się wszystkie pędy, ucinając je na wysokości do 20 cm. Tak wysokie cięcie powoduje ograniczenie liczby wyrastających pędów.

Chwasty, podobnie jak nadmiar pędów maliny, powodują ograniczenie wzrostu i owocowania, gdyż silnie konkurują o wodę i składniki pokarmowe. Ograniczają też naświetlenie oraz tworzą mikroklimat sprzyjający rozwojowi chorób pędów i gniciu owoców. Nie można więc dopuścić do zachwaszczenia i nadmiernego zagęszczenia pędów.

Nawożenie malin na działce sprowadza się najczęściej do dostarczenia roślinom azotu. Można zastosować dwie dawki saletry amonowej: jedną na przedwiośniu, a drugą późną wiosną, każda w ilości około 12 dag na 10 m2. Nawozy potasowe i fosforowe oraz wapniowe powinno stosować się po kilku latach od przygotowania gleby przed sadzeniem roślin, tylko w miarę potrzeby. Uzupełniając niedobory azotu nie powinno się stosować nawozów wieloskładnikowych, gdyż prowadzi to do zbytniego zasolenia i zachwiania równowagi pierwiastków w glebie.

Ochrona malin przed zamieraniem pędów i gniciem owoców jest niezbędna w przypadku odmian owocujących w lecie na dwuletnich pędach. Konieczne jest też zapobieganie kistnikowi malinowemu czyli „robaczywieniu" owoców. Najczęściej wystarczą trzy opryskiwania grzybobójcze, np. preparatem Euparen w okresie kwitnienia malin oraz jedno opryskiwanie przed kwitnieniem odpowiednim środkiem owadobójczym. Należy pamiętać o zachowaniu okresu prewencji dla pszczół i opryskiwaniu wtedy, gdy nie ma oblotu. Maliny owocujące na tegorocznych pędach zwykle nie muszą być opryskiwane. Nie można jednak dopuścić do przejrzewania owoców, dokonując zbioru często, np. co 2 dni w początkowym okresie i co 3 dni w późniejszym.