Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Poziomki na działce

Początek maja to ostatni czas do podjęcia decyzji odnośnie uprawy poziomek na działce bądź w ogrodzie przydomowym. Jeżeli grządka już istnieje, to warto się jej dokładnie przyjrzeć i pomyśleć nad celowością jej dalszego utrzymania. Jeżeli rośliny są starsze niż trzyletnie to zagonu utrzymywać nie warto. Takie rośliny owocują dużo słabiej niż nowo posadzone oraz dwu- i trzyletnie. Lepiej je więc zlikwidować i posadzić nowe.

Jak założyć poziomkową grządkę?

Najlepszym terminem sadzenia poziomek jest maj. Wówczas jeszcze w tym samym roku wydadzą zadowalający plon owoców. Jeżeli jednak decyzję o posadzeniu grządki podejmujemy na początku maja, to zamierzenie nasze może być wykonane jedynie poprzez zakup dobrze wyrośniętych sadzonek. Aby sadzonki takie uzyskać w tym czasie, nasiona powinny być wysiane już w lutym. Najlepiej kupować sadzonki doniczkowane. Powinny być niewybiegnięte, dobrze rozkrzewione, a nawet mieć pierwsze kwiaty.

Poziomki, które uprawiamy na działkach i w ogrodach przydomowych nazywamy poziomkami ogrodowymi. Wywodzą się one od poziomek dzikich, rosnących w lasach, nie mają więc wielkich wymagań glebowych. Ze względu jednak na płytki system korzeniowy lepiej rosną i owocują na glebach próchnicznych, utrzymujących wilgoć. Im gleba jest uboższa w próchnicę, tym należy ją staranniej uprawić przed posadzeniem roślin. Gleba powinna mieć odczyn lekko kwaśny, tzn. o pH w granicach 5,5 do 6,5. Poziomki w dużo większym stopniu niż truskawki tolerują lekkie zacienienie. Zagon poziomkowy można więc zlokalizować w miejscu, w którym przez znaczną część dnia pozostaje półcień.

Poziomki można sadzić rzędowo lub na zagonach. W uprawie rzędowej rośliny sadzi się w rozstawie 15-25 x 50-60 cm. Na glebach lekkich rozstawa między rzędami może być mniejsza. Przy uprawie zagonowej stosuje się większe zagęszczenie. Odległość między rzędami wynosi wówczas 30-40 cm, a w rzędach 20-25 cm.

Pielęgnacja zagonu

Aby uzyskać dobre plony, należy poziomkom zapewnić w miarę optymalne warunki dla wzrostu i rozwoju. Wykonuje się podobne zabiegi pielęgnacyjne jak na zagonie z truskawkami. Rośliny świeżo posadzone powinny od razu być obficie podlewane. Przy niedostatecznych opadach deszczu podlewanie powinno być powtarzane regularnie.

Innym ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest wykładanie międzyrzędzi ściółką, najlepiej ze słomy żytniej lub pszennej. W przypadku poziomek zabieg ten jest nawet ważniejszy niż w przypadku truskawek. Poziomki też zapiaszczają się bardzo łatwo, a ze względu na dużą delikatność miąższu, w czasie mycia część z nich może ulec uszkodzeniom. Ważnym zabiegiem jest także regularne niszczenie chwastów połączone ze spulchnieniem gleby.

Dla wyeliminowania problemu wykładania zagonu ściółką i odchwaszczania, możliwe jest sadzenie poziomek na zagonach wyściółkowanych czarną folią. Powinien jednak być to nie zagon płaski, ale podniesiony, wyprofilowany w kształt półkola, o wysokości około 20 cm. Rośliny sadzi się wówczas w otwory z czarnej folii. Tak uprawiane poziomki wymagają jednak częstego podlewania.

Kwiatostany poziomek wyrastają wysoko ponad liście, przez co łatwo są one narażone na zniszczenie przez przymrozki wiosenne. Przed zapowiadanymi przymrozkami należy więc zagon odpowiednio zabezpieczyć (np. przez okrycie włókniną).

Plonowanie

Przy sadzeniu poziomek w połowie maja i stosując większe zagęszczenie sadzenia, można liczyć na uzyskanie w roku sadzenia plonu około 3,0-3,5 kg owoców z powierzchni 10 m2. W drugim roku uprawy mamy już bardzo długi okres owocowania poziomek, od połowy czerwca do połowy października. Jest to najobfitszy rok owocowania, z powierzchni 10 m2 można już zebrać około 10-12 kg owoców. W trzecim roku z powierzchni 10 m2 trudno jest zebrać więcej niż 5-7 kg owoców. W czwartym roku uprawy plon poziomek na ogół nadal spada. Najlepiej więc poziomki uprawiać przez 3 lata, licząc od majowego sadzenia.

Odmiany

Nie ma tu wielkiego wyboru. Do powszechnej uprawy polecane są dwie dość stare odmiany niemieckie: Rugia i Baron Solemacher. Obie są jednak bardzo cenne, nie wytwarzają rozłogów, obficie plonują i wytwarzają bardzo aromatyczne i smaczne owoce. Uważa się jednak, że rośliny odmiany Baron Solemacher są nieco mniej wytrzymałe na mróz i bardziej podatne na choroby.