Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Borówka wysoka

borowka wysokaBorówka wysoka, nazywana także amerykańską, jest gatunkiem uprawnym, który powstał w pierwszej połowie dwudziestego wieku. Wywodzi się od trzech dzikich gatunków z rodzaju Vaccinium, rosnących na atlantyckim wybrzeżu Ameryki Północnej. W Polsce w środowisku naturalnym rosną trzy pokrewne gatunki, tj. borówka czernica, brusznica i łochynia. Odmiany uprawne borówki wysokiej są krzewami od jednego do dwóch metrów wysokości i podobnej szerokości, o wzniesionym i luźnym lub zagęszczającym się pokroju. Są to rośliny długowieczne.

Istnieją rośliny, a nawet plantacje borówki ponad 60-letnie, posadzone na początku istnienia gatunku. W Polsce po pierwszych, nieudanych próbach wprowadzenia do uprawy tego gatunku, obecnie notuje się sukcesy w produkcji towarowej i duże zainteresowanie w uprawie amatorskiej. Powodem tak niezwykłego rozwoju uprawy są cechy roślin, jak wielkość i pokrój, mała podatność na przemarzanie oraz choroby i szkodniki, bardzo duża plenność i niezawodność. Owoce przydatne są do bezpośredniego spożycia i do przetwórstwa.

Borówka wysoka ma wiele cech idealnej rośliny dla ogrodów działkowych i przydomowych. Oprócz wymienionych już cech, krzewy borówki wysokiej mają charakter dekoracyjny. Na wiosnę pokrywają się bardzo obficie dość dużymi, białymi, rurkowatymi kwiatami. W lecie krzew przyjmuje barwę niebieskozieloną od dojrzewających owoców poprzetykanych zielonymi, błyszczącymi liśćmi. Jesienią natomiast liście przebarwiają się, tworząc gamę kolorów - od żółtego do karminowego. Warunkiem uprawy borówki wysokiej jest naturalnie kwaśna gleba i uregulowane stosunki powietrzno-wodne. Kwasowość gleby nie powinna być wyższa niż 4,5 pH. Zasadowa gleba, nawet zakwaszona, szybko wraca do poziomu obojętnego lub zasadowego.

PRZYGOTOWANIE STANOWISKA I GLEBY

Borówka wysoka może rosnąć na glebie mineralnej i torfowej. W obydwu przypadkach nie może to być teren zalewowy lub o bardzo wysokim poziomie wody gruntowej, choćby przez krótki okres. Na terenie przesuszającym się należy przygotować odpowiednie nawadnianie. Gleby mineralne należy wzbogacić w materię organiczną. Najczęstszym, praktycznym sposobem przygotowania podłoża jest wykopanie dołka w miejscu sadzenia głębokości ok. 40 cm i średnicy ok. 60 cm, następnie wymieszanie wykopanej ziemi z ok. 40 litrami kwaśnego torfu z równoczesnym dodaniem wieloskładnikowego nawozu mineralnego o przedłużonym działaniu. Dawka zależy od składu nawozu i zasobności gleby. Przed sadzeniem roślin należy jeszcze sprawdzić kwasowość podłoża. Powinna mieścić się w granicach pH 3,5-4,5. Przy zbyt wysokim pH można zastosować siarkę. Dawkę może określić najbliższa stacja chemicz-no-rolnicza.

DOBÓR ODMIAN

W Polsce w obrocie handlowym znajduje się kilkanaście odmian. Nabywając krzewy należy zapoznać się dokładnie z charakterystyką danej odmiany. Cennymi odmianami o wczesnej porze dojrzewania owoców są Bluetta i Earlyblue, o średniej porze - Bluecrop i Patriot, a późne to Darrow i Jersey.

Bluetta jest odmianą bardzo wczesną, wytrzymałą na mróz, o średniej sile wzrostu i zwartym pokroju. Jej owoce są średniej wielkości, kuliste, ze słabym nalotem woskowym, dość smaczne.

Earlyblue to odmiana wczesna, plenna, o silnym wzroście i luźnym pokroju, wystarczająco wytrzymała na mróz. Jej owoce są duże, kuliste, z silnym nalotem woskowym, aromatyczne i smaczne.

Bluecrop to jedna z najczęściej uprawianych u nas odmian, jest najmniej zawodna, wytrzymała na mróz i mało wrażliwa na suszę. Wzrost roślin jest średnio silny, pokrój luźny. Owoce są duże, wyrównane w gronie, kuliste z intensywnym nalotem woskowym, bardzo smaczne.

Patriot jest odmianą o średnio silnym wzroście i luźnym pokroju, wytrzymałą na mróz. Owoce są duże lub średniej wielkości, nieco spłaszczone, ze średnio intensywnym nalotem woskowym, bardzo smaczne.

Darrow jest odmianą o średnim wzroście i kulistym lub rozłożystym pokroju. Nie jest w pełni wytrzymała na mróz. Owoce są bardzo duże, nieco spłaszczone, ze średnio intensywnym nalotem woskowym. Są one smaczne dopiero po uzyskaniu pełnej dojrzałości.

Jersey jest bardzo plenną odmianą o silnym wzroście i luźnym pokroju, mało podatną na przemarzanie w zimie i na wiosenne przymrozki. Owoce są średniej wielkości lub małe, smaczne.

PRZYGOTOWANIE ROŚLIN i SADZENIE

Borówka wysoka rozmnażana jest zwykle przez sadzonki półzdrewniałe w podgrzewanym podłożu przy automatycznym zraszaniu. Najlepiej jest więc zakupić potrzebne rośliny. Należy wybierać tylko oznakowane rośliny z dobrych szkółek, bardzo silne, z kilkoma pędami, o wysokości przynajmniej 30 cm. Najczęściej w obrocie są sadzonki w pojemnikach. Rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, jednak optymalnym terminem jest wczesna wiosna. Unika się wtedy zagrożenia związanego z pierwszą zimą tj. przemarznięcia nie w pełni zakorzenionych roślin oraz uszkodzenia przez myszy, zające i sarny. Po wyjęciu z pojemnika rośliny sadzi się na taką głębokość, aby bryła korzeniowa była pokryta 3-4-centymetrową warstwą podłoża. Wskazane jest następnie uformowanie kopczyka wokół rośliny z przegniłych trocin, skrócenie pędów tuż nad kopczykiem i obfite podlanie. Odległość pomiędzy roślinami w rzędzie powinna wynosić od 1,0 do 1,5 m, a pomiędzy rzędami przynajmniej 2 m.

PIELĘGNACJA ROŚLIN

Polega na zapobieganiu zachwaszczeniu, dostarczeniu roślinie wody i składników pokarmowych, cięciu i formowaniu krzewów i ewentualnie przeciwdziałaniu uszkodzeniom roślin oraz owoców przez choroby i szkodniki.

Niedobór wody wpływa bardzo niekorzystnie na wzrost i owocowanie borówki. W razie konieczności należy podlewać rośliny lub też instalować urządzenia do nawadniania. Należy jednak pamiętać, że woda nie może zawierać dużo wapnia gdyż powoduje wtedy podwyższanie pH podłoża. Bez ograniczeń natomiast można podlewać borówkę tzw. deszczówką. Ściółkowanie trocinami lub korą drzewną pozwala utrzymać bardziej równomierną wilgotność podłoża. Jest ono także korzystne ze względu na ograniczenie zachwaszczenia.

Borówka wysoka nie wymaga dużych dawek nawozów. Najważniejszym składnikiem pokarmowym jest azot. Na glebach torfowych należy dostarczyć ok. 2 dag na roślinę azotu w czystym składniku a na glebach mineralnych ze ściółkowaniem dwukrotnie więcej. Zwykle w tym celu stosuje się saletrę amonową (lub siarczan amonowy w dawce ok. 30-50 g/krzew) w okresie wiosennym w dwóch lub trzech dawkach. Nawozy potasowe i fosforowe możemy zastosować jesienią, np. w postaci siarczanu potasu (ok. 15 g/krzew) i superfosfatu potrójnego (ok. 30 g/krzew).

Cięcie krzewów wykonuje się zazwyczaj dopiero po kilku latach owocowania. Usuwa się wtedy najstarsze pędy lub ich części. Pobudza to roślinę do wydawania młodych pędów, czyniąc równocześnie krzew bardziej luźnym. Zapobiega to drobnieniu owoców.

Choroby i szkodniki występują tylko sporadycznie. W ogrodach działkowych najczęściej nie występuje konieczność walki chemicznej. Należy natomiast chronić rośliny, zwłaszcza młode, przed myszami, zającami i sarnami. Należy również pamiętać, że ptaki chętnie zjadają dojrzewające owoce. Skuteczną ochroną przed nimi jest nałożenie na krzewy siatki ochronnej.

ZBIÓR OWOCÓW

Owoce borówki wysokiej dojrzewają nierównomiernie. Każdą odmianę zbiera się kilkakrotnie, zwykle w odstępach tygodniowych. Dojrzałość konsumpcyjną i najlepszy smak uzyskują po kilku dniach od przybrania typowej dla odmiany barwy. Po przejrzeniu jednak owoce mogą opadać.

  • Kurs w zawodzie magazyniera połączony z kursem operatora wózków jezdniowych
  • magazynier.edu.pl