Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Letnie cięcie drzew pestkowych

ciecie drzew pestkowychW pierwszych latach po posadzeniu, w okresie formowania koron drzew pestkowych - wiśni, czereśni, śliw, brzoskwiń i moreli zasadnicze cięcie formujące wykonujemy na wiosnę. Cięcie drzew przed rozpoczęciem wegetacji jest wówczas konieczne dla uzyskania prawidłowego, wegetatywnego rozwoju koron. Po zakończeniu formowania koron, drzewa wymienionych gatunków, a zwłaszcza drzewa wiśni, czereśni i wczesnych odmian śliw powinny być cięte zaraz po zbiorze owoców, co w zależności od gatunku i odmiany przypada na lipiec, sierpień i pierwsze dni września.

Podany termin cięcia owocujących drzew pestkowych podyktowany jest względami zdrowotnymi. Podczas cięcia wykonywanego późną zimą i na przedwiośniu drzewa pestkowe są często porażane przez takie choroby jak: srebrzystość liści, rak bakteryjny drzew pestkowych i zgorzel kory, których rozwój biologiczny w tym okresie jest najbardziej intensywny. Choroby te są bardzo trudne do zwalczania między innymi dlatego, że objawy zauważa się często dopiero w zaawansowanych stadiach, gdy choroba spowodowała już znaczne, często nieodwracalne szkody jak na przykład zamieranie gałęzi, konarów. Porażone drzewa słabiej plonują, są bardziej podatne na różne czynniki stresowe np.: suszę, mróz i po kilku latach zamierają. Możliwość zakażenia drzew przez wymienione czynniki chorobotwórcze jest najmniejsza w lipcu i sierpniu, dlatego letni termin cięcia, po zbiorze owoców jest terminem optymalnym.

Drzewa czereśni mają naturalną skłonność do tworzenia dużych, ale jednocześnie luźnych i słabo zagęszczających się koron. Jest to ważna cecha, którą należy wykorzystywać w praktyce. Po prawidłowym uformowaniu koron czereśni cięcie letnie ogranicza się do wycinania gałęzi złamanych, chorych oraz zagęszczających wnętrze korony. U drzew młodszych i silnie rosnących zachodzi czasami konieczność skrócenia o 2/3 silnie rosnących, tegorocznych przyrostów - z wyjątkiem tych, które nadają kształt koronie. Ograniczenie cięcia drzew czereśni do niezbędnego minimum jest celowe, gdyż jest to gatunek najczęściej porażany przez raka bakteryjnego. Z tego też względu jedynym terminem kiedy można bezpiecznie wykonać cięcie jest okres po zbiorze owoców.

Inny charakter wzrostu mają drzewa wiśni. Większość uprawianych u nas odmian, a typowym przykładem jest odmiana Lutówka, zawiązuje pąki kwiatowe i owocuje na przyrostach jednorocznych. Ponieważ pąk wierzchołkowy (na zakończeniu przyrostu) jest zawsze pąkiem liściowym, a pąki boczne są pąkami kwiatowymi to strefa owocowania przesuwa się każdego roku wraz z nowymi przyrostami na zewnątrz korony. Pędy są długie, bez rozgałęzień bocznych - mówimy wtedy o ogałacaniu się pędów. W miarę starzenia się takich gałęzi i na drzewach nie ciętych lub ciętych bardzo słabo przyrosty sa coraz krótsze, a tym samym strefa owocowania i plonowanie drzew systematycznie zmniejszają się. Drzewa odmian tak owocujących muszą być regularnie i dość intensywnie odmładzane. Cięcie odmładzające u wiśni polega na skróceniu gałęzi na przyrostach 3-4-letniego drewna, najlepiej w pobliżu miejsca, w którym wyrasta młodszy pęd. Ten rodzaj cięcia przeprowadza się u wiśni co 3-4 lata. Natomiast każdego roku po zbiorze owoców należy drzewa prześwietlać - wycinając gałęzie zagęszczające koronę, pokładające się jedna na drugą, czy też zwisające nisko do ziemi.

Kolejnym gatunkiem, u którego warto wykonywać cięcie letnie są śliwy. Pozwala ono na utrzymanie koron drzew w określonej wielkości i zagęszczeniu. U śliw należy utrzymywać luźne korony, tak aby światło mogło docierać do ich wnętrza, co wpływa korzystnie na poprawę jakości owoców i zdrowotność drzew.

Odmiany śliw dojrzewających w lipcu i sierpniu (Herman, Brzoskwiniowa, Sanctus Hubertus, Earlyblue, Opal, Cacanska Lepotica, Węgierska Wczesna czy Renkloda Ulena) można ciąć bezpośrednio po zbiorze owoców. Wycina się wówczas tnąc tuż przy nasadzie, długie i grube przyrosty jednoroczne, pędy i gałęzie uszkodzone, chore oraz zagęszczające środek korony. Na drzewach mniej zagęszczonych pędy o słabszym wzroście można skracać nad 4-5 liściem licząc od nasady. Będzie to sprzyjało wyrastaniu w latach następnych przyrostów krótszych i tworzeniu krótkopędów. Nie należy skracać przyrostów słabszych o długości do 30 cm - lecz przy ich nadmiarze część pędów trzeba wyciąć.

Drzewa śliw odmian dojrzewających późno (wrzesień, początek października) np.: Stanley, Valor, Bluefre, Empress, Węgierka Zwykła, Oneida należy prześwietlać w końcu zimy lub wczesną wiosną. Cięcie drzew wymienionych odmian jesienią nie jest wskazane, ponieważ rany nie zdążą zaschnąć przed nastaniem zimy i podczas większych spadków temperatury następuje przemarznięcie tkanki przyrannej.

Zasadnicze cięcie brzoskwiń przeprowadzane jest zwykle w kwietniu, najczęściej w fazie różowego pąka lub tuż po zakończeniu kwitnienia drzew. Jest to właściwy termin, w którym wycinamy zbędne gałęzie i pędy oraz możemy też dokonać oceny ewentualnych uszkodzeń mrozowych i wyciąć przemarznięte gałęzie. Cięcie uzupełniające, to cięcie letnie wykonane przed zbiorem owoców, którego celem jest zapewnienie dostępu światła do wszystkich partii korony, w tym także do owoców oraz ograniczenie nadmiernego rozrastania koron. Wycinamy wówczas silne pędy jednoroczne zagęszczające środek korony, zasłaniające owoce oraz pędy cienkie i słabe, na których formują się mniejszej jakości pąki kwiatowe. Natomiast po zbiorze przeprowadza się cięcie sanitarne, podczas którego należy wyciąć złamane i chore gałęzie i pędy.

Morele, podobnie jak wcześniej charakteryzowane drzewa pestkowe łatwo ulegają zakażeniu przez patogeny wywołujące choroby kory i drewna, dlatego też cięcie prześwietlające powinno być wykonane po zbiorze owoców.

Niezależnie od pory roku, w której przeprowadza się cięcie drzew pestkowych czynność tą należy wykonywać podczas suchej pogody. Takie warunki zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji powodowanych przez patogeny wywołujące groźne dla drzew pestkowych choroby jak: srebrzystość liści, rak bakteryjny drzew pestkowych czy zgorzel kory, a których rozwój zaczyna się najczęściej od zranionych miejsc.

W celu zabezpieczenia ran przed infekcjami należy bezpośrednio po cięciu zasmarować je pastą Funaben 03 PA z 2% dodatkiem Miedzianu 50. Zamiast Funabenu można z powodzeniem stosować białą farbę emulsyjną z 2% dodatkiem Miedzianu 50 i Topsinu M (0,5 kg farby emulsyjnej + 10 g Miedzianu i 10 g Topsinu). Preparaty należy bardzo dokładnie wymieszać z farbą i przy użyciu małego pędzla nanosić na powierzchnię ran. Do zabezpieczania ran po cięciu drzew nie należy używać maści ogrodniczej, która nie ma żadnych właściwości grzybobójczych i przeznaczona jest wyłącznie do zabezpieczania ran drzew powstałych podczas szczepienia.