Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Zmęczenie gleby

Zmęczenie gleby choroba replantacyjnaSadząc w ogrodzie drzewka i krzewy owocowe w miejscu, gdzie właśnie wykarczowaliśmy stare egzemplarze, możemy nie uzyskać oczekiwanych rezultatów rośliny nie rozwijają się tam prawidłowo lub obumierają. Dlaczego? Przyczyną może być zmęczona gleba. Problem zmęczenia gleby dotyczy głównie ogrodów, gdzie uprawiano drzewa przez kilkanaście i więcej lat. Były to drzewa na silnie rosnących podkładkach generatywnych, które wyczerpały z gleby składniki pokarmowe i zmieniły jej równowagę biologiczną, ponadto wytworzyły potężny system korzeniowy, trudny do usunięcia w całości.

Takie warunki glebowe mogą okazać się zabójcze dla karłowych drzewek sadzonych po nich. Zmęczenie gleby (choroba replantacyjna) występuje zazwyczaj przy sadzeniu drzew na miejscu, gdzie wcześniej rosły rośliny tego samego gatunku, np. jabłoni po jabłoniach, czereśni po czereśniach. Zjawisko jest wynikiem długoletniej uprawy drzew i krzewów na tym samym miejscu, co przyczynia się do niekorzystnych zmian w środowisku glebowym, zmniejszenia aktywności biologicznej i żyzności gleby, rozwoju szkodliwych mikroorganizmów.

OBJAWY

Charakterystyczne jest opóźnienie wiosną rozpoczęcia wegetacji przez nowo posadzone drzewka, słaby, „anemiczny" wzrost, późniejsze wchodzenie w owocowanie (efekt słabo rozwijającego się systemu korzeniowego). Skutki choroby występują najsilniej w pierwszych latach po posadzeniu roślin. Jeżeli drzewa nie uschną, to po 3-5 latach, gdy ich system korzeniowy zdoła się rozbudować, wykazują poprawę wzrostu. Zjawisko zmęczenia gleby jest długotrwałe i może się ujawniać nawet do 10 lat po wykarczowaniu drzew. Zmęczenie gleby nie jest regułą i nie zawsze musi wystąpić.

CO ROBIĆ?

Przerwa w uprawie. Przestrzegać przerw między usunięciem starego drzewa a posadzeniem na tym samym miejscu nowego (1-6 lat).

Płodozmian. Uprawiać rośliny przedplonowe z przeznaczeniem na zielony nawóz, zwłaszcza te, które oprócz dostarczenia glebie materii organicznej, ograniczą rozwój szkodliwych mikroorganizmów, np. gorczyca biała (rozkładając się w glebie wydziela substancję nicienio- i grzybobójczą), aksamitka, owies, kostrzewa czerwona, mietlica biała - ograniczają populację nicieni. W płodozmianie uwzględnić grykę, pszenicę, rośliny kapustowate (rzepak) i bobowate (łubin), które ograniczają zmęczenie gleby, dostarczając ogromnej ilości biomasy i działając strukturotwórczo.

Nawożenie. Obfite nawożenie obornikiem. Jeśli nie ma go zbyt dużo, stosujemy go w rzędy, gdzie posadzimy rośliny lub jako ściółkę wokół drzew wiosną, pierwszego roku.

Oczyszczenie z resztek. Bardzo ważne jest usunięcie z gleby korzeni starych drzew, nawet tych najdrobniejszych, przez co nie dopuścimy do ich butwienia i wydzielania się związków toksycznych dla nowo posadzonych drzewek.

Wymiana gleby. Robi się to w miejscach nowo sadzonych roślin (uciążliwe i pracochłonne). Można też wymieszać glebę w dołkach, przed lub podczas sadzenia drzewek
z kompostem, torfem, przekompostowaną korą lub substratem organicznym.

Stymulacja mikroflory. Ożywienie życia biologicznego gleby przez eliminację pasożytniczych mikroorganizmów, a stymulację pożytecznej mikroflory (wprowadzenie do gleby materii organicznej i preparatów zawierających efektywne mikroorganizmy).

Jakość sadzonek. Należy sadzić tylko materiał szkółkarski najwyższej jakości.