Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Po co przycinać korzenie?

po-co-przycinac-korzeniePodczas wiosennych prac w ogrodzie nie zpaomnijmy również o podziemnej części roślin.

GŁÓWNY KORZEŃ

U roślin obowiązuje zasada dominacji wierzchołkowej. Dopóki istnieje wierzchołek wzrostu pędu głównego, rozwój pędów bocznych jest ograniczony. Dotyczy to zarówno części nadziemnej, jak i korzeni. Skracając główny, doprowadzamy do intensywnego tworzenia bocznych powyżej cięcia. Robimy to podczas pikowania roślin. Zostaje wtedy uszkodzony młody korzonek. Celem pikowania oraz podcinania korzeni w szkółkach u młodych siewek drzew jest otrzymanie egzemplarzy z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym. Jest jeszcze kilka sytuacji, kiedy koniecznie powinniśmy użyć sekatora.

SADZENIE ROŚLIN Z NAGIM KORZENIEM

Podczas wykopywania w szkółce część korzeni zostaje uszkodzona. W tym przypadku odświeżamy jedynie powierzchnię cięcia, wycinamy wszystkie przegniłe i uschnięte korzenie oraz skracamy te wyjątkowo długie. Tniemy zawsze skośnie, gdyż to ułatwia wydanie drobnych bocznych korzonków. Wodę z gleby pobiera tylko mała część młodych korzeni pokrytych włośnikami, dlatego duża ich ilość jest korzystna dla wzrostu i rozwoju krzewu bądź drzewa. Grube pędy podziemne jedynie odprowadzają wodę do części nadziemnych i stabilizują roślinę w podłożu. W związku z tym, jeżeli widzimy, że sadzony młody egzemplarz np. jesiona ma wielkie i grube korzenie, koniecznie je przytnijmy. Skracamy nie więcej niż połowę długości. Jego system korzeniowy rozrośnie się na boki, a nie w głąb. Podczas sadzenia róż skracamy korzenie o 1/3.

WINOROŚL

Usuwając korzenie podpowierzchniowe u młodych roślin, zwiększamy ich odporność na mróz, suszę i nadmierne opady. Są to cienkie korzenie wyrastające tuż pod powierzchnią ziemi. Czasami, zwłaszcza na glebach cięższych, mogą one silnie się rozrastać, konkurując z korzeniami szkieletowymi. Części podziemne winorośli mają dużo mniejszą mrozoodporność niż łozy. Płytki system korzeniowy stwarza zagrożenie przemarznięcia krzewów podczas mroźnych zim, dlatego w początkowych trzech sezonach po posadzeniu, starajmy się ukształtować roślinom głęboki system korzeniowy, usuwając wszystkie podpowierzchniowe. Zabieg wykonujemy w pierwszej połowie maja. Odkopujemy szyjkę korzeniową na głębokość 10-15 cm i sekatorem obcinamy wszystkie odrosty korzeniowe. Dołek zasypujemy dopiero po 2 dniach, gdy rany obeschną.

DRZEWKA OWOCOWE

Przycięcie ich korzeni wczesną wiosną to skuteczny sposób na powstrzymanie ich wzrostu i stymulowanie pojawiania się kwiatów. Jeżeli mamy drzewa silnie rosnące i słabo owocujące, które są za duże do naszego ogrodu, to warto przyciąć im korzenie wiosną. W efekcie uzyskamy spokojniejszy wzrost drzew i zmniejszymy potrzebę cięcia pędów. Wytworzą one więcej krótkopędów i zawiążą dużo pąków kwiatowych. Większa ilość owoców sprawi, że będą one drobniejsze, ale lepiej wybarwione ze względu na mniejszą ilość pędów w koronie.

Zabieg wykonujemy wiosną, najpóźniej do połowy maja. W szkółkach sadownicy wykonują cięcie tarczą metalową z obu stron rzędów drzew na głębokość 30 cm. Można też do tego celu wykorzystać łopatę, sekatory i inne ostre narzędzia. Odległość cięcia od pnia musimy dostosować do wieku drzewek. W przypadku młodszych, karłowych będzie to odstęp 40-50 cm, a starszych 50-70 cm. Cięcie przeprowadzamy dookoła pnia, w roku spodziewanego pełnego owocowania drzew. Musi być ono w następnych latach powtarzane, jeśli ma przynieść długoletni efekt.