Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Miechunka peruwiańska

Miechunka peruwiańska (Physalis peruviana) zwana jest często rodzynkiem brazylijskim ze względu na to, że suszone owoce tej rośliny wyglądem i smakiem przypominają rodzynki. Pochodzi z Ameryki Południowej, gdzie rośnie dziko w Andach. Jest to ciepłolubna wieloletnia roślina, którą w naszym klimacie uprawia się jako jednoroczną. Należy do tej samej rodziny botanicznej co pomidor, papryka i oberżyna, czyli psiankowatych. Jest rośliną o pokroju krzaczastym, wytwarzającą półsztywne i silnie rozgałęzione pędy, które osiągają wysokość do 1 metra. Liście są miękkie w dotyku, pokryte drobnymi filcowatymi włoskami. Ogonki i nerwy liściowe często przybierają odcień fioletowy.

Celem uprawy są mięsiste owoce - jagody rozmiarów wiśni o barwie kremowożółtej do pomarańczowej. Są aromatyczne o kwaskowato-słodkim smaku. Zawierają dość dużo witaminy C i glukozy. Jadane są zwykle świeże, na surowo, ale nadają się także na przetwory i do suszenia. Każdy owoc otoczony jest bladozieloną osłoną, rozdętą na kształt lampionu, będącą wyrośniętym kielichem kwiatowym.

Owoce często zbiera się już po opadnięciu z roślin. Takie są najsmaczniejsze, a osłona z kielicha chroni je przed gniciem i zabrudzeniem. Miechunka jest gatunkiem plennym, gdyż jedna roślina, rosnąca w dobrych warunkach, potrafi zawiązać ponad 300 owoców. Można je przechowywać w chłodzie przez okres do 4 tygodni pod warunkiem, że pozostawimy je w osłonie. Po jej usunięciu należy je jak najszybciej spożytkować.

Długi okres wegetacji tej rośliny powoduje, że chcąc cieszyć się jak najwyższym plonem jagód, trzeba zadbać o dobrą rozsadę. Powinna być gotowa do wysadzenia do gruntu na trzecią dekadę maja. Nasiona wysiewa się w połowie marca. Wschody bywają nierównomierne, więc siewki pikuje się stopniowo, w fazie wykształconych pierwszych liści - najlepiej po jednej do doniczek o średnicy 6-7 cm. Ustawia się je w miejscu ciepłym (22-25°C), o jak największym dostępie światła. Dalsza pielęgnacja to systematyczne podlewanie i zahartowanie przed sadzeniem.

Sadzimy w dużej rozstawie 80 x 60 cm. Jeśli możemy sobie na to pozwolić, dobrze jest zwiększyć ją nawet do 100 x 100 cm. Warunkuje to lepszy dostęp światła do owoców. Podwiązywanie roślin do palików jest celowe, gdyż często w drugiej połowie lata pędy, mimo swojej sztywności, opadają pod własnym ciężarem i płożą się po ziemi.

Od rozpoczęcia owocowania (około połowy lipca) rośliny kwitną i wykształcają jagody przez całe lato i jesień, aż zniszczą je pierwsze mrozy. Nie wszystkie jednak "lampiony" z owocami zdążą opaść przed końcem wegetacji, a w tych które trzymają się mocno na roślinach owoce są często niedojrzałe. Warto je jednak pozrywać i pozwolić im dojrzewać w osłonkach w spiżami. Te z nich, które nabiorą żółtego zabarwienia i przyjemnego zapachu, mogą nas cieszyć swym smakiem do końca listopada.