Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Wiosenna pielęgnacja truskawkowych grządek

Truskawki należą do grupy najbardziej cenionych owoców świata. Zawdzięczają to takim cechom, jak delikatność i soczystość, doskonały zapach, smak i aromat. Oprócz walorów smakowych mają także cenne właściwości odżywcze i dietetyczne. Jedzmy więc dużo truskawek, zwłaszcza tych z własnej działki. Tylko tutaj mamy całkowitą pewność, że owoce nie zostały przypadkowo skażone pestycydami lub nadmiernym nawożeniem. Oto kilka rad jak uzyskać dobre plonowanie truskawek na grządce.

PIELĘGNACJA PRZED KWITNIENIEM

Truskawki rozpoczynają wegetację, gdy średnia dobowa temperatura powietrza przekracza 5°C. Jest to zazwyczaj przełom marca i kwietnia, chociaż układa się różnie w różnych latach. Pierwsze objawy rozpoczynania wegetacji roślin, polegające na pojawianiu się nowych, intensywnie zielonych listków wewnątrz krzaków, powinny być sygnałem do rozpoczęcia pierwszych prac pielęgnacyjnych. Do najważniejszych zabiegów wykonywanych przed zakwitnięciem truskawek należą: odkrycie grządki (jeżeli na zimę była zabezpieczona przed przemarznięciem), usunięcie starych liści, odchwaszczenie i zniszczenie rozłogów, spulchnienie międzyrzędzi po uprzednim zasileniu roślin nawozami, podlanie zagonu oraz ewentualna ochrona chemiczna przeciwko kwieciakowi malinowcowi.

Pamiętajmy, że ściółka na roślinach może być przetrzymywana tak długo dopóki ziemia pod nią pozostaje zamarznięta. W przeciwnym razie może spowodować zagniwanie roślin, a w konsekwencji słabsze ich plonowanie. Usuwając stare liście i pozostałości rozłogów usuwamy tym samym źródło wielu chorób i szkodników, które często zimują w tych organach (np. przędziorki, formy przetrwalnikowe grzybów powodujących białą i czerwoną plamistość liści oraz mączniak prawdziwy truskawki). Stare liście można obrywać ręcznie lub wygrabiać, ale tak by nie uszkodzić wierzchołków pędów, na których znajdują się pąki kwiatowe.

Po okresie zimowym gleba w międzyrzędziach wymaga spulchnienia np. przez motyczenie. Ma ono wprawdzie na celu zruszenie silnie uleżanej po zimie ziemi i doprowadzenie powietrza do systemu korzeniowego truskawek, ale może być połączone z usunięciem pozostałości wąsów i rosnących na nich sadzonek. Motyczenie wykonuje się płytko, na głębokość około 5 cm, głębsze spulchnianie może sprzyjać nadmiernemu przesuszaniu gleby. Należy też zachować bezpieczną odległość od krzaków, tak aby nie podcinać korzeni truskawek.

Okres wczesnej wiosny jest też okresem zasilania truskawek nawozami mineralnymi, przede wszystkim azotowymi. W tym względzie należy jednak zachować daleko idący umiar, bowiem truskawka jest rośliną o stosunkowo małych wymaganiach nawozowych. Podstawą do wykonania ewentualnego zasilenia powinna być dokładna ocena kondycji roślin. Na działkach, które są zlokalizowane na glebach dość żyznych, a zwłaszcza jeżeli przed posadzeniem truskawek zastosowano nawozy organiczne (obornik, kompost czy nawozy zielone) i pełne nawożenie mineralne, na wiosnę praktycznie nie ma potrzeby stosowania żadnych nawozów mineralnych. Truskawki bardziej cierpią od zbyt intensywnego nawożenia niż jego braku. Przenawożone rosną zbyt silnie, co sprzyja infekcji kwiatów i owoców przez szarą pleśń. Przenawożenie wpływa negatywnie na wybarwienie i smak owoców, a nawet może być przyczyną skażenia nadmiarem związków azotowych. Nawożenie może być celowe tylko wówczas gdy truskawki rosną na glebie dość słabej, ubogiej w próchnicę, gdy stanowisko przed sadzeniem roślin nie było starannie przygotowane lub gdy rośliny są dość stare, a pragniemy pozostawić je na jeszcze jeden rok owocowania. W takich przypadkach można zastosować jeden z wieloskładnikowych nawozów ogrodniczych, np. Fructus lub Azofoska w dawce około 10 dag/m2. Wiosenne zasilenie roślin nawozami jest też wskazane gdy rośliny podmarzną zimą, sprzyja to ich lepszej regeneracji. Aby upewnić się w jakim stanie truskawki przetrwały zimę można oderwać od krzaka jeden skrócony pęd (koronę) i przekroić go podłużnie. Pędy nie uszkodzone przez mróz mają na przekroju jasną barwę, im barwa ciemniejsza tym silniejsze uszkodzenie przez mróz. Najczęściej podmarzają rośliny młode, sadzone późną jesienią, a także starsze niż trzyletnie.

W przypadku truskawek musimy się liczyć z tym, że bez zastosowania środków ochrony roślin nie ma innych możliwości uchronienia plonu owoców. Na przykład w niektórych rejonach znaczne szkody może powodować kwieciak malinowiec, mały chrząszcz, który podgryza szypułki pąków. Szkodnik ten pojawia się w okresie wyrastania kwiatostanów, w przypadku odmian wczesnych jest to przełom kwietnia i maja, zaś dla odmian późnych - pierwsza połowa maja. Dlatego też kiedy pąki w kwiatostanach zaczynają się rozluźniać wykonujemy opryskiwanie różnymi preparatami.

PIELĘGNACJA W CZASIE KWITNIENIA
Zabiegami, których nie można zaniedbać w czasie kwitnienia są: ochrona przed szarą pleśnią, zabezpieczenie kwiatów przed ewentualnymi przymrozkami, ściółkowanie międzyrzędzi i podlewanie.
W zwalczaniu szarej pleśni skuteczna jest tylko profilaktyka, czyli dokładny oprysk roślin (zwłaszcza kwiatów). Skuteczna ochrona przed chorobą wymaga wykonania nie jednego, ale co najmniej trzech oprysków - na początku kwitnienia, w czasie pełni i pod koniec kwitnienia.

W czasie kwitnienia truskawek, zwłaszcza odmian wczesnych, często występują przygruntowe przymrozki. Jednak stosunkowo łatwo można uchronić kwiaty przed przewidywanym przymrozkiem np. poprzez rozciągnięcie włókniny lub folii, czy też okrycie papierem.

Wykładanie międzyrzędzi słomą, wykonuje się pod koniec kwitnienia, po zakończonej ochronie przed szarą pleśnią. Ściółkę podkłada się pod leżące na ziemi kwiatostany, uważając, by ich nie wyłamywać. Do ściółkowania najlepsza jest ściółka ze słomy żytniej lub pszennej, a także ściółka z kory drzew iglastych. Nie należy natomiast stosować ściółki z trocin, torfu, siana, trawy czy igliwia leśnego. Ściółki te brudzą owoce, bądź sprzyjają utrzymywaniu się wilgoci i gniciu owoców.

PRZYSPIESZANIE DOJRZEWANIA

Każdy działkowiec chciałby zbierać truskawki jak najwcześniej. Można to uzyskać poprzez przyspieszanie dojrzewania owoców. Istota tego zabiegu sprowadza się do wcześniejszego i szybszego nagrzewania się gleby, co z kolei sprzyja wcześniejszemu rozpoczęciu wegetacji przez rośliny. Aby to uzyskać zagon należy nakryć sztucznymi osłonami często już w marcu, jak tylko można „wejść w pole". Stopień przyspieszenia dojrzewania zależy od różnicy pomiędzy temperaturą zewnętrzną, a panującą pod osłoną (im temperatura wewnętrzna wyższa, tym szybsze dojrzewanie). Do przyspieszania dojrzewania truskawek rosnących w gruncie stosuje się najczęściej płaskie osłony z folii lub włókniny, ale mogą także być wykorzystane niskie tunele lub wyższe tuneliki.

Bywa, że w niektórych latach zbiory owoców pod folią rozpoczynają się wcześniej, jednak przy silnym nasłonecznieniu temperatura pod folią jest znacznie wyższa niż pod włókniną, co może powodować przegrzewanie roślin.

Stosuje się także kombinacje dwóch osłon: włókniny i folii, co pozwala dodatkowo przyspieszyć dojrzewanie. Metoda ta polega na tym, iż włókninę kładzie się bezpośrednio na rośliny, natomiast folię na wierzch. Podwójna osłona pozwala uzyskać wyższą temperaturę gleby niż pod pojedynczymi osłonami. Jednak wraz ze wzrastającym nasłonecznieniem rośnie też niebezpieczeństwo przegrzania roślin. Dlatego przy wysokiej temperaturze należy zdjąć wierzchnią osłonę z folii. Folia musi być także zdjęta, gdy na roślinach pojawią się pąki kwiatowe. Liczba zebranych owoców z pierwszych zbiorów spod osłon podwójnych jest wyższa niż spod osłon pojedynczych. Należy przy tym pamiętać, iż rośliny mokre są wrażliwe na wysokie temperatury, dlatego też nie powinny być odkrywane w takim stanie, gdyż może prowadzić to do poparzenia liści.
Należy pamiętać, że niekorzystne warunki pogodowe, bez względu na rodzaj zastosowanej osłony, powodują znaczne opóźnienie zbiorów, a pierwsze zbiory mogą być bardzo niskie.