Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Wiosenne nawożenie warzywnika

nawozenie porady ogrodniczeZasadniczym czynnikiem, od którego zależą plony naszych warzyw jest nawożenie. Wiosną szczególnie warto zastanowić się czy gleba na naszej działce nie wymaga zaopatrzenia w potrzebne roślinom składniki odżywcze. W praktyce ogrodniczej wyróżnia się nawozy organiczne i mineralne, z tym, że nawożenie organiczne powinno być traktowane jako podstawowe. Najodpowiedniejszą porą na wniesienie do gleby masy organicznej jest jesień. Nie zawsze jednak mamy taką możliwość. Jeśli gleba tego wymaga, można przeprowadzić nawożenie organiczne wiosną.

Najpopularniejszym nawozem organicznym jest obornik. Dostarcza on roślinom niezbędnych składników odżywczych ale przede wszystkim działa dodatnio na strukturę i właściwości fizyczne gleby. Zwiększa w glebie zawartość próchnicy, poprawia wilgotność gleb lekkich i suchych, odkwasza je. Wiosenny termin stosowania obornika powinien być jak najwcześniejszy. Późne wniesienie nawozu do gleby prowadzi do jej przesuszenia a w następstwie do pogorszenia stanu roślin i obniżenia plonów. Powinniśmy zwrócić uwagę na to, aby obornik stosowany wiosną był dobrze rozłożony.

Obornik wywieziony na działkę powinien być jak najszybciej rozrzucony i przekopany. Pozostawienie go nawet na krótki czas na wolnym powietrzu powoduje straty składników mineralnych i słabsze działanie. Podstawową dawką obornika stosowaną co 3-4 lata jest ilość 30-40 kg na 10 m2. W przypadku dysponowania małą ilością nawozu, można stosować go rzędowo lub gniazdowo. W tym celu należy motyką rozgarnąć ziemię na głębokość kilkunastu centymetrów tworząc bruzdę lub dołek. W tak przygotowane miejsce układamy warstwę obornika i przysypujemy go wygarniętą ziemią, pamiętając o dociśnięciu jej do obornika. Na powstałych niewielkich wzniesieniach gleby sadzimy rośliny lub wysiewamy nasiona.

Doskonałym nawozem organicznym, który sami możemy wyprodukować na działce jest kompost. Najcenniejszy jest kompost młody, jednoroczny, zawierający rozpuszczalne związki próchniczne. Dobrze przygotowany, powinien być sypki i bardzo łatwy do zastosowania. Stosując kompost wiosną powinniśmy pamiętać o zasadzie, że niedojrzały należy przykryć ziemią, natomiast dojrzały - rozsypać po powierzchni. W przypadku dysponowania małą ilością nawozu, stosujemy go miejscowo.

Dawka kompostu dla gleb ciężkich, gliniastych, wynosi około 10-13 kg na 10 m2 gleby na rok.

Na glebach lekkich, jeśli są one po raz pierwszy nawożone organicznie, dawka kompostu powinna wynosić 40-70 kg/m2 i być utrzymana na takim poziomie przez pierwsze 2-3 lata. W latach kolejnych dawkę można obniżyć do 10 kg. Przy nawożeniu gleb kompostem powinniśmy stosować się do pewnych reguł:

• pod warzywa o wysokich potrzebach pokarmowych oraz odpornych na nierozłożoną masę organiczną (ziemniaki, pomidory) wskazane jest zastosowanie na wpół dojrzałego kompostu;

• warzywa o dużych wymaganiach pokarmowych (kapusty, ogórki, selery) nawozi się dojrzałym kompostem, po co najmniej rocznym rozkładzie;

• warzywa o mniejszych potrzebach (cebula, marchew) wymagają kompostu starszego, 2-letniego;

• do produkcji rozsady (wysiew nasion, pikowanie) najlepszy jest kompost stary, 3-letni.

Najtańszym lecz mało popularnym sposobem dostarczenia wiosną glebie substancji organicznej jest uprawa roślin przedplonowych przeznaczonych na nawóz zielony. Doskonale nadają się do tego rośliny motylkowe takie jak: wyka, bobik, łubin czy peluszka. Można również wysiewać gatunki z innych rodzin botanicznych np.: owies, jęczmień, facelia. Rośliny te stosujemy w czystym siewie lub jako mieszanki. Ze względów fitosanitarnych nie zaleca się uprawy roślin z rodziny krzyżowych, ponieważ atakują je takie same szkodniki i choroby jak warzywa kapustne i rzepowate.

Nawozy zielone stosujemy pod rośliny o późnym terminie siewu lub sadzenia na miejsce stałe. Na działce są to np. niektóre warzywa kapustne (późne odmiany kapusty, kalafiory), buraki na przechowywanie, selery, pomidory, fasolka szparagowa. Nasiona roślin przeznaczonych na przyoranie wysiewamy jak najwcześniej wiosną - na przełomie marca i kwietnia, natomiast rośliny przekopujemy w końcu maja.

Nawozy zielone w formie przedplonów mają wiele zalet. Wzbogacają glebę w niezbędną próchnicę, polepszają jej strukturę i pojemność wodną, chronią rozpuszczalne składniki gleby przed wypłukaniem, przemieszczają związki pokarmowe z jej głębszych do wierzchnich warstw. Mają dodatni wpływ na rozwój drobnoustrojów glebowych, chronią glebę przed erozją. Szybki wzrost roślin nawozowych sprawia, że w krótkim okresie tworzą zwarty łan, hamując rozwój innych roślin i pozostawiając po sobie stanowisko wolne od chwastów.

Najsilniejszym czynnikiem plonotwórczym jest umiejętne nawożenie mineralne. Na działkach może być ono nieco kłopotliwe w realizacji, z powodu małych powierzchni, na których rośnie wiele gatunków warzyw. Trudno też sprostać wymaganiom wszystkich roślin. Określając terminy stosowania nawozów mineralnych, powinniśmy trzymać się generalnej zasady przedsiewnego nawożenia wszystkich gatunków warzyw. Pogłówne nawożenie, gdy jest to konieczne, szczególnie w uprawie warzyw o długim okresie wegetacji, powinniśmy zastosować we wczesnych fazach ich wzrostu.

Dawki nawozów mineralnych uzależnione są głównie od wymagań roślin i żyzności gleby. Uwzględniając procentową zawartość czystego składnika w nawozie (informacja na opakowaniu) i zalecane dawki, z łatwością możemy wyliczyć, ile należy wysiać określonego nawozu na daną powierzchnię np.: Aby obliczyć dawkę nawozu (w gramach na 10 nr) należy zastosować następujące przeliczenie:

Dawka nawozu  =  zalecana dawka czystego  składnika    x    100  /  % zawartości czystego składnika w nawozie.

Pod warzywa otrzymujące bezpośrednio obornik lub inny nawóz organiczny, dawki nawozów można zmniejszyć o połowę. Stosowanie kilku nawozów zawierających poszczególne składniki jest dosyć kłopotliwe. Dlatego, z praktycznego punktu widzenia, dla działkowców najbardziej przydatne będą wieloskładnikowe nawozy ogrodnicze. Stosując je wprowadzamy do gleby od razu kilka niezbędnych dla roślin pierwiastków (również mikroelementy) i tylko w nielicznych przypadkach rośliny dokarmiamy dodatkowo - najczęściej azotem. Na gleby słabsze, o małych zdolnościach produkcyjnych i niskiej kulturze powinno się stosować dawki wyższe, na gleby żyźniejsze - niższe.