Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Uprawa ogórków gruntowych

Ogórek jest szczególnie ważnym warzywem w Polsce, tanim i dostępnym do spożycia niemal w ciągu całego roku. Dodatkowym jego walorem jest łatwość utrwalenia w formie konserw i kwaszeniaków z przeznaczeniem zarówno do bieżącego spożycia jak i do przechowania zimowego. Uprawa tego warzywa na działce powinna dostarczyć nam owoców świeżych, zdrowych, nie skażonych pozostałościami pestycydów. Dlatego też do uprawy na działkach należy stosować odmiany ogórków w miarę możliwości z kompleksową odpornością na choroby.

Uprawa przyspieszona w gruncie pod przykryciami folią perforowaną lub włókniną jest znacznie łatwiejsza niż uprawa pod osłonami, mniej kłopotliwa i zbliżona do uprawy ogórków w otwartym gruncie. Należy zachować zmianowanie, nie uprawiać po ogórkach i po innych roślinach z rodziny dyniowatych. Wskazane jest zastosowanie obornika lub kompostu, względnie przekopanie nawozów zielonych (żyta z wyką) oraz odpowiednio odkwasić i nawieźć mieszanką nawozów.

Rośliny uprawia się z siewu wykonanego w pierwszej dekadzie maja lub z rozsady sadzonej około 20 maja. Do wysiewu na powierzchni 100 m2 zużywa się od 15 do 20 g nasion mieszańca FI Aladyn, który ma drobne nasiona lub 25-30 g pozostałych mieszańców. Nasiona powinno się zaprawiać takimi preparatami jak Gaucho 350 FS, Zaprawa Marshal 250 DS czy Promet 40 CS.

Najlepsze do tej uprawy są takie odmiany jak: 'Aladyn', 'Parys', 'Cyryl', 'Izyd', 'Kronos', 'Cezar', 'Odys' oraz partenokarpne (zawiązujące owoce bez zapylenia) 'Wawel', 'Fason', 'Polonez' (drob-nobrodawkowe) do konserwowania i krótkiego kwaszenia i 'Marinda' (grubobrodawkowa). Niepartenokarpne mieszańce 'Aladyn', 'Parys', 'Atlas', 'Cyryl', 'Bazyl', 'Izyd', 'Kronos', 'Cezar', 'Odys' mają duży stopień kompleksowej odporności na choroby, zwłaszcza na mączniaka prawdziwego i rzekomego, parcha, wirusa żółtej mozaiki, antraknozę i kanciastą plamistość. W okresach małego nasilenia chorób można w ich przypadku wręcz wyeliminować zwalczanie chemiczne lub ograniczyć je do kilku opryskiwań. Stężenie preparatów można zmniejszyć do połowy.

Rośliny sieje się lub sadzi (rozsadę) pod przykrycia pasowo, np. w dwóch wąskich rzędach co 70-80 cm i jeden rząd pozostawia wolny na przejścia (przy użyciu folii o szerokości 100 cm). W zasadzie odległość rzędów dostosowuje się do szerokości folii perforowanej lub włókniny. Folia ma zwykle grubość 0,04-0,05 mm, 75-100 otworów o średnicy 10 mm na m2. Szerokość tej folii wynosi 300 lub 320 cm. Folią o szerokości 3 m można przykryć pas z ogórkami o szerokości 240 cm a o szerokości 320 - pas szerokości 260 cm.

Użycie folii perforowanej jest kłopotliwe w dni upalne, ponieważ należy wówczas ją zdejmować aby rośliny nie uległy poparzeniu. W związku z tym okres przykrycia roślin jest krótki, ograniczony do fazy kilku liści. Dogodniejsza do użycia na działce jest włóknina polipropylenowa (np. Wigofil 17) w taśmie o szerokości do 150 cm. Można wówczas uprawiać rośliny w dwóch rzędach o szerokości 100 cm, a rośliny w rzędzie pozostawić co 15-20 cm. Włóknina podobnie jak folia chroni rośliny przed chłodami, przymrozkami, gradem, nadmiernymi opadami, ptakami, a dodatkowo przed szkodnikami (śmietką kiełkówką). Zaletą włókniny jest jej przewiewność i niedopuszczenie do przegrzewania roślin. Rośliny mogą być przykryte o 1-2 tyg. dłużej niż pod folią perforowaną. Brzegi folii lub włókniny przysypuje się ziemią.

Podczas długotrwałych chłodów można przykryć rośliny podwójnie, tzn. najpierw włókniną potem folią perforowaną. W miarę intensywnego wzrostu roślin i dużego nasłonecznienia grożącego poparzeniem osłony usuwa się przed wieczorem aby rośliny raptownie nie zwiędły. Zbyt długie utrzymywanie folii i włókniny powoduje wybieganie roślin, nadmierne ich zachwaszczenie i zahamowanie wiązania owoców, zwłaszcza mieszańców niepartenokarpnych. Z roślin mieszańców niepartenokarpnych folia lub włóknina powinna być bezwzględnie zdjęta z chwilą początków kwitnienia w celu zapewnienia odpowiedniego zapylenia roślin przez owady.

Zabiegi pielęgnacyjne ograniczają się zwykle do przerywania roślin (15-20 cm), jeśli są zbyt gęste wschody, odchwaszczania i nawadniania. W okresie niesprzyjającym uprawie ogórków (wysoka wilgotność, duże nasilenie chorób grzybowych) istnieje potrzeba zastosowania ograniczonej ochrony chemicznej w początkach lipca. Zaleca się wówczas opryskiwanie roślin w odstępach 10-dniowych (2-3 razy) używając do pierwszych opryskiwań Bravo 500 w stężeniu 0,3%, a do następnych opryskiwań w przypadku silnego porażenia roślin można zastosować mieszankę Bravo 500 (0,15-0,2%) + Curzate (0,15-0,2%). Należy przestrzegać właściwego okresu karencji czyli unieszkodliwienia środków chemicznych od momentu zastosowania do zbioru owoców. Jest on podany na opakowaniu preparatów.
Podkarmianie roślin mieszankami nawozów ogrodniczych powinno być wykonywane w miarę potrzeby. Należy pamiętać, że przenawożenie, zwłaszcza jednostronne, nawozami azotowymi pogarsza wartość smakową, odżywczą i technologiczną (konserwowanie, kwaszenie). Owoce małe, przeznaczone do konserwowania należy zbierać bardzo często aby nie przerosły. W sprzyjających warunkach uprawy zbiera się codziennie.

Uprawa roślin w odkrytym gruncie nie odbiega wiele od uprawy pod przykryciami. Nasiona odpowiednio zaprawione wysiewa się w połowie maja po przymrozkach w rzędy odległe co 100-150 cm. Można uprawiać w podwójnych rzędach co 80 cm i zachować między nimi pas wolny 100-120 cm. Po wschodach zaleca się przerwać rośliny co 15-20 cm w rzędzie. Pielęgnowanie roślin jest podobne jak w uprawie pod okryciami.

Pierwsze owoce z uprawy gruntowej zbiera się zwykle w początkach lipca. Do konserwowania i kwaszenia z przeznaczeniem do długiego przechowania zimowego dobre są mieszańce o owocach grubobrodawkowych, niepartenokarpne, o dużym stopniu odporności na choroby.

Duży plon i dobra jakość owoców zależą od sprzyjających warunków atmosferycznych i uprawowo-nawozowych. Warunki stresowe, tzn. chłody, nadmierne opady, upał, susza, przenawożenie, zwłaszcza azotem, intensywna ochrona chemiczna pogarszają jakość owoców. Uzyskuje się duży udział owoców niekształtnych, gorzkich, miękkich ze skłonnością do rozszczepiania komór po przetworzeniu. Gorycz owoców zwykle ustępuje po polepszeniu się warunków atmosferycznych. Owoce nieco gorzkie można przeznaczyć do przetworzenia, ponieważ gorycz wówczas zanika.