Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Pielęgnacja warzyw w tunelu

Warzywa w tunelu foliowym porady ogrodnicze - Na przełomie kwietnia i maja w tunelach zbiera się warzywa uprawiane jako przedplon, a ich miejsce zajmują warzywa ciepłolubne - pomidory, ogórki i papryka. Wymagają one wykonywania wielu zabiegów pielęgnacyjnych związanych z samymi roślinami, a także ze środowiskiem w którym rosną. Zaraz po posadzeniu rozsady przystępujemy do zabiegów związanych z podwiązywaniem i prowadzeniem roślin.

Pomidory można podwiązywać już w chwili sadzenia, umieszczając sznurek pod bryłą korzeniową, a następnie oplatając go wokół pędu. Na końcu sznurek przywiązuje się do podpory biegnącej nad roślinami na wysokości co najmniej 1,5 m. Taką podporę może stanowić mocny sznurek lub drut. Podobnie można prowadzić ogórki, które oplata się regularnie w miarę wzrostu roślin.

Innego rodzaju podpór wymaga papryka. Odmiany nisko rosnące (np. Mira, Zorza, Stano) można uprawiać przy palikach. Dla odmian silniej rosnących (np. Stanola FI, Ożarowska F1) wiązania wymagają poszczególne pędy, które u papryki są bardzo kruche. Można je oplatać kolejno sznurkiem, który na końcu mocuje się do podpory biegnącej poziomo nad roślinami. Uproszczonym systemem prowadzenia jest wiązanie w tzw. ósemkę. Polega ono na otaczaniu roślin z dwóch stron rzędu (lub większej liczby rzędów) na wysokości 40-50 cm nad ziemią i krzyżowaniu sznurków co 2-3 m. Na początku i końcu rzędu oraz w miejscu krzyżowania się sznurków należy wbić podpory w postaci kołków drewnianych lub drutu zbrojeniowego.

Po przyjęciu się roślin i rozpoczęciu intensywnego wzrostu rozpoczynamy zabiegi związane z cięciem roślin. U pomidorów trzeba regularnie usuwać pędy boczne, wyrastające z kątów liści. Zabieg ten prowadzi się przez cały czas uprawy co kilka dni. W tunelach rośliny pomidora prowadzi się zwykle na jeden pęd główny, choć można wyprowadzać również drugi pęd spod pierwszego grona. Opóźni to jednak plonowanie i spowoduje drobnienie owoców. Około miesiąc przed planowanym zakończeniem uprawy pomidory powinno się ogłowić, czyli usunąć szczytową część rośliny nad ostatnim kwitnącym gronem. Należy pamiętać o pozostawieniu 1-2 liści tuż pod miejscem cięcia pędu. W czasie wegetacji powinno się regularnie obrywać dolne liście, które żółkną i mają objawy chorób. Ułatwi to znacznie cyrkulację powietrza w dolnej części tunelu.

Ogórki rosną bardzo intensywnie i po wytworzeniu kilku liści wiążą już pierwsze owoce. Należy pamiętać, że w tunelu powinny znaleźć się odmiany partenokarpiczne, czyli nie wymagające zapylania przez owady. U słabiej rosnących odmian typu konserwowego (np. Marinda F1, Pasadena F1) nie prowadzi się intensywnego cięcia. Pęd główny oplata się wokół sznurka i po osiągnięciu podpory przewiesza na dół. Wierzchołek pędu ucinamy dopiero 10-20 cm nad ziemią. Nie ma potrzeby usuwania pierwszych zawiązków i przerzedzania następnych, natomiast pędy boczne powinno się przycinać za 2-3 zawiązkiem i liściem. Dla lepszego wykorzystania powierzchni w tunelu można pozostawić 2-3 silniejsze pędy aby rosły na płask, a po osiągnięciu długości 1,5-2 m je ogłowić. Silniejszego cięcia wymagają odmiany typowo sałatkowe (np. Lech, Mars, Gracius). W porównaniu z odmianami typu konserwowego różnica polega na potrzebie usuwania pierwszych zawiązków do wysokości pędu 60-70 cm, a także silniejszym cięciu pędów bocznych za 1-2 zawiązkiem.

Cięcie papryki zależeć będzie od odmiany i fazy w jakiej zamierzamy zbierać owoce. Dla odmian nisko rosnących nie ma potrzeby usuwania pędów bocznych. Rośliny tych odmian są bardzo plenne i same regulują liczbę zawiązków poprzez zrzucanie części z nich. Odmiany silniej rosnące będą wymagały cięcia pędów głównych oraz bocznych. Prowadzenie regularnych zbiorów owoców nie w pełni wybarwionych związane jest zwykle z pozostawieniem 3-4 pędów głównych i usuwaniem pędów bocznych za 2-3 zawiązkiem i liściem. W przypadku oczekiwania na dojrzałe owoce powinno się ograniczyć liczbę pozostawianych zawiązków na pędach bocznych. Usuwa się wtedy też pierwszy zawiązek wyrastający w rozwidleniu pędów głównych. Podobnie jak u pomidora około miesiąc przed zakończeniem uprawy powinno się ogłowić pędy, pozostawiając wykształcone już zawiązki i przynajmniej jeden liść nad nimi. Dla wszystkich typów odmian korzystne jest usuwanie pędów wyrastających pod pierwszym rozwidleniem.

O wysokim plonie warzyw w tunelu decydują także zabiegi związane z mikroklimatem. Do najważniejszych należy regulowanie temperatury i wilgotności powietrza oraz gleby. W tunelach foliowych niebezpieczne dla roślin mogą być zarówno zbyt niskie jak i zbyt wysokie temperatury. Przed spadkiem temperatury do poziomu, który mógłby uszkodzić rośliny możemy zabezpieczyć stosując dodatkowe osłony wewnątrz tunelu (np. niski tunel lub włókninę bezpośrednio na rośliny). Dla ograniczenia zbyt wysokich temperatur można stosować cieniowanie folii przy pomocy roztworu gliny lub kredy i mleka (2 kg kredy + 0,5 I mleka na 10 I wody). Jednak zabiegiem podstawowym pozostaje wietrzenie tunelu.

Pomidor i papryka wymagają niższej niż ogórek wilgotności powietrza. Zabezpieczenie poziomu 60-70 % wilgotności względnej jest bardzo ważne dla roślin pomidora i papryki gdyż pozwala na prawidłowy przebieg zapylenia kwiatów. W przypadku zbyt wysokiej wilgotności pyłek staje się ciężki i ulega zlepieniu, co w następstwie powoduje słabsze wiązanie owoców i wyraźnie obniża plon. W takich warunkach powinno się wspomagać procesy zapylania poprzez potrząsanie roślin lub przykładanie wibratora do pojedynczych gron kwiatowych. Zabiegi te wykonujemy w godzinach południowych, gdy wilgotność powietrza jest najniższa i pyłek może się łatwiej osypywać.

Wszystkie gatunki ciepłolubne wymagają utrzymywania wilgotności gleby na wysokim poziomie. Najgorzej znosi brak wody w glebie ogórek, który rozwija płytki system korzeniowy. Dobrym rozwiązaniem jest wyściółkowanie gleby czarną lub inną ciemno zabarwioną folią ewentualnie włókniną. Ogranicza się w ten sposób parowanie z gleby i wpływa na wzrost jej temperatury. Do nawadniania najlepiej zastosować najprostszy nawet system kroplowy. Taśmy kroplujące umieszczamy pod ściółką i wówczas nawadniamy bardzo skutecznie oszczędzając przy tym wodę. Obecnie możemy nabyć w sklepach ogrodniczych całą instalację wraz z dozownikiem do nawozów. Ocenę potrzeby nawadniania wykonujemy poprzez obserwację roślin i gleby. Obfite podlanie zaraz po wysadzeniu powinno wystarczyć, aby rośliny przyjęły się i zaczęły rosnąć. Bardzo ważnym okresem, kiedy nie powinno zabraknąć wody w glebie jest kwitnienie i zawiązywanie owoców. Zbyt niska wilgotność może spowodować zrzucanie zawiązków i kwiatów, a także zwiększać skalę porażenia suchą zgnilizną wierzchołkową. Choroba ta, często występująca w uprawie pod osłonami jest głównie związana z niedoborem wapnia w roślinach, ale zwiększa się jej intensywność gdy gleba jest zasolona i sucha.