Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Portulaka warzywna

Portulaka warzywna

Portulaki warzywnej nie należy mylić z portulaką ozdobną, płożącą się nisko po ziemi, z dużą ilością różnobarwnych kwiatów, która wysiewana jest powszechnie w części ozdobnej ogrodów. Spotyka się też portulakę pospolitą w stanie dzikim jako niejadalny chwast. Portulaka warzywna (Portulaca oleracea) jest rośliną jednoroczna, o płożących się i rozgałęzionych u podstawy pędach. Wysokość roślin dochodzi zwykle do 15-30 cm. Kwitnie od czerwca do września, zależnie od terminu siewu. Owocem jest torebka, zawierająca ciemnoszare nasiona. Gdy torebka dojrzewa, pęka i nasiona same się wysypują. Częścią jadalną są młode liście i ogonki liściowe oraz mięsiste łodyżki. Listki mają lekko korzenny smak. Liście są delikatniejsze i smaczniejsze niż ogonki i łodyżki. Przyrządza się je podobnie jak szpinak, zaś łodyżki tak jak szparagi lub kalafior.

Portulaka warzywna (Portulaca oleracea) jest rośliną jednoroczna, o płożących się i rozgałęzionych u podstawy pędach. Wysokość roślin dochodzi zwykle do 15-30 cm. Kwitnie od czerwca do września, zależnie od terminu siewu. Owocem jest torebka, zawierająca ciemnoszare nasiona. Gdy torebka dojrzewa, pęka i nasiona same się wysypują. Częścią jadalną są młode liście i ogonki liściowe oraz mięsiste łodyżki. Listki mają lekko korzenny smak. Liście są delikatniejsze i smaczniejsze niż ogonki i łodyżki. Przyrządza się je podobnie jak szpinak, zaś łodyżki tak jak szparagi lub kalafior.

Portulaka zaliczana jest do warzyw wykazujących działanie przeciwbakteryjne. Napar z nasion stosowano jako środek przeciwzapalny, obniżający gorączkę, moczopędny i przeciwbakteryjny. Zalecano ją także osobom chorym na cukrzycę, wodny napar z pędów portulaki miał obniżać zawartość cukru.

Uprawa tego warzywa wcale nie jest trudna ale trzeba wiedzieć, że portulaka wymaga dużo ciepła i wilgoci. Jest typową rośliną lata, bo do kiełkowania nasion potrzebuje wysokiej temperatury 20 - 30°C. Dobrze rośnie na wilgotnej, żyznej glebie. Nasion po siewie nie przykrywa się ziemią, tylko uklepuje lub przywałowuje, podobnie jak przy siewie nasion traw. Okres wegetacji jest krótki, zaledwie 4-8 tygodni od siewu do zbioru plonu. Na małych powierzchniach uprawy nasiona zwykle sieje się rzutowo, albo w rzędy co 25-30 cm. W celu przyspieszenia wschodów (i wzrostu) zasiewy można przykryć włókniną lub folią perforowaną, szczególnie przy wysiewach wiosennych.

Dalsza pielęgnacja roślin to przerywka zbyt gęstych wschodów, odchwaszczanie i systematyczne podlewanie. Zbiór portulaki jest 2- lub 3-krotny w ciągu okresu wegetacji. Młode pędy ścina się prawie tuż przy ziemi i tylko tyle, ile potrzeba do bieżącej konsumpcji, dlatego że ścięte rośliny szybko więdną i nie można ich przechowywać.

Grządkę z resztkami po ściętych roślinach, po każdym zbiorze przysypuje się cienka warstwą (ok. 1 cm) przesianej ziemi kompostowej lub torfu ogrodniczego, po czym powierzchnię tę zrasza się, używając konewki z drobnym sitkiem, by rozsypana ziemia nie spływała pod silnym strumieniem wody. Portulaka szybko wtedy odrasta, dając następny plon, czasem nawet nieco wyższy niż pierwszy zbiór.

Portulakę spożywa się w postaci gotowanej. Liście i pędy można nawet zamarynować na zimę w lekko kwaśnej zalewie, jest to doskonały dodatek do potraw mięsnych.

Tags: portulaka