Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Jesienne nawożenie

Obornik - nawóz organiczny

Jesień to okres kiedy juz powinniśmy myśleć o zapewnieniu wysokich i biologicznie wartościowych plonów w następnym roku. Jedną z podstawowych czynności w tym okresie jest nawożenie gleby, zubożonej przez intensywną uprawę roślin na działce. Zasadność nawożenia w tym terminie podyktowana jest aktywnością korzeni roślin do późnej jesieni.

Jesień to najkorzystniejszy czas na wapnowanie. Przy wyborze nawozu wapniowego należy kierować się zasadą, że na gleby lekkie stosuje się formy węglanowe, natomiast na gleby ciężkie można także używać nawozów w formie tlenkowej, które są bardzo aktywne, działają szybko i przy dużej pojemności sorpcyjnej tych gleb jest mniejsze niebezpieczeństwo miejscowego przewapnowania. Na większości lekkich, kwaśnych gleb występuje niedostatek magnezu, jeśli więc nie stosowaliśmy nawozów magnezowych w ostatnich 2 latach, celowe jest użycie do wapnowania gleby nawozu wapniowo-magnezowego (dolomitu).

Jesień i wczesna zima, zanim gleba zamarznie, to czas kiedy powinniśmy dostarczyć do gleby nawozy fosforowe, potasowe i magnezowe, gdyż niedostatek fosforu, potasu i magnezu może niekorzystnie odbić się na plonach w roku następnym. Zastosowane wtedy nawozy będą wykorzystywane przez rośliny nie tylko w czasie najbliższej wiosny i lata, ale w przypadku nawozów wolniej działających i przy zastosowaniu odpowiedniej dawki, także w następnych latach. Po okresie wegetacyjnym o niedużych opadach atmosferycznych, działanie nawozów potasowych może zaznaczać się jeszcze przez 3 lata, a fosforowych przez 4 lata. Nawozy fosforowe takie jak mączka fosforytowa, kostna czy rogowa są bardzo wartościowymi nawozami naturalnymi, jednak dość trudno dostępnymi dla roślin, działającymi powoli i muszą być szczególnie starannie wymieszane z całą warstwą orną gleby. Gleby lekko kwaśne można nawozić superfosfatem pojedynczym pylistym, natomiast na gleby kwaśne lepiej zastosować superfosfat granulowany pojedynczy lub potrójny. Dopuszczalne jest także stosowanie jesienią fosforanu amonu. Przekopanie gleby po nawożeniu zapewnia optymalną zawartość składników mineralnych w sferze korzeni roślin. Należy pamiętać, aby nawożenie nawozami fosforowymi przeprowadzić w obrębie 2-3 tygodni od wapnowania, ponieważ znaczna część fosforu w zetknięciu z wapniem może przejść w formy niedostępne dla roślin.

Na glebach ciężkich można całą przewidywaną dawkę potasu zastosować jednorazowo jesienią, natomiast na glebach lekkich, na których potas może zostać wymyty, poleca się ograniczenie dawki jesiennej do połowy, a pozostałą ilość należy dać wiosną. Do nawożenia jesiennego potasem można użyć siarczanu potasowego, ale przede wszystkim tańszej soli potasowej, ze względu na możliwość wymycia poza zasięg korzeni chloru, co jest zjawiskiem korzystnym, ponieważ wiele roślin nie znosi nadmiaru tego składnika (np. ogórki, fasola, porzeczki, róże). Dla zapewnienia roślinom optymalnego poziomu magnezu, celowe jest zastosowanie kizerytu lub nawozu potasowo-magnezowego o nazwie kamex.

W okresie jesiennym, spośród nawozów azotowych dopuszczalne jest nawożenie tylko siarczanem amonu lub mocznikiem, ponieważ jony amonowe są zatrzymywane przez kompleks sorpcyjny gleb. Jesienią nie używamy mieszanek zawierających azot w postaci innych nawozów, gdyż do wiosny zostanie on wypłukany. Przy nawożeniu nowo zakładanego zagonu truskawek pamiętajmy o tym, że ilość wprowadzonych teraz nawozów fosforowych, potasowych i magnezowych musi wystarczyć na cały okres trwania plantacji. Generalnie, dawki nawozów mineralnych powinny być ustalane w oparciu o analizę gleby i wymagania uprawianych roślin.

Jesień to doskonała pora do nawożenia organicznego. Wprawdzie resztki pożniwne, opadłe liście i korzenie roślin corocznie wzbogacają ją w próchnicę, ale w ilości niedostatecznej. Nawozy organiczne nie tylko są źródłem składników mineralnych (po ich rozłożeniu), lecz wpływają korzystnie na właściwości fizyczne. Ciężkim glebom nadają pulchność i przewiewność poprzez zwiększenie ich pojemności powietrznej,
a w przypadku gleb lekkich zwiększają akumulację wody, dzięki czemu wschody są lepsze i równiejsze, a okresy suszy mniej dotkliwe dla roślin. Nawozy organiczne wpływają na utworzenie się struktury gruzełkowatej, co zapobiega między innymi powstaniu skorupy na powierzchni gleby, a więc i zmniejsza wyparowywanie wody.

Na działkach najczęściej stosuje się obornik, korę drzew, torf, ale przede wszystkim komposty własnej produkcji. Jako zasadę należy przyjąć, że obornik i inne nawozy odzwierzęce muszą być natychmiast po rozrzuceniu przykryte glebą. Po 4 dniach bez przekopania jego działanie jest o 40% gorsze ze względu na ulatnianie się amoniaku do atmosfery. Obornik powinien znaleźć się w warstwie dostatecznie wilgotnej o dobrym dostępie powietrza. Na glebach ciężkich, w których już na niewielkiej głębokości często brak jest powietrza, należy go przekopać możliwie płytko, nie głębiej niż na 15-18 cm. Na glebach lżejszych, piaszczystych obornik i inne nazory organiczne przykopuje się głębiej, na około 20 cm. Optymalna dawka obornika wynosi 5-8 kg/m2. Maksymalne dawki należy dać pod krzewy i drzewa owocowe, warzywa kapustne, dyniowate i psiankowate. Lepiej jest stosować obornik w mniejszych dawkach, ale częściej, np. co 2 lata w porównaniu z zastosowaniem jednej dużej dawki co 4 lata. Należy pamiętać, że niektóre warzywa jak marchew, pietruszka, rośliny strączkowe nie wykorzystują go właściwie, a nawet gorzej rosną w pierwszym roku po zastosowaniu.

Najczęściej do nawożenia organicznego na działkach używa się kompostu powstałego z rozkładu resztek roślin. Zalecana dawka wynosi 8-12 kg/m2. W przypadku torfu, kory drzew iglastych czy węgla brunatnego zalecana ilość wynosi 20-30 l/m2. Te nawozy częściej jednak stosuje się w okresie wiosennym. Obornik i inne nawozy organiczne można zastąpić nawozami zielonymi.

Tags: jesień, wapnowanie, nawozy zielone, nawożenie, nawożenie organiczne