Hortologia.eu - Facebook  gplus32

Zapisz

Płożące odmiany jałowców

Jałowiec płożący Blue Chip

Jałowce są roślinami bardzo szeroko rozpowszechnionymi, rosną bowiem od Antarktyki aż po strefę tropikalną. Są to wiecznie zielone krzewy lub drzewa, charakteryzujące się bardzo dużą zmiennością form, od płożących krzewów wysokości 20 cm do wysokich 30-40-metrowych drzew (Juniperus procea). Z samych tylko jałowców można utworzyć szereg kompozycji różnych w barwie, formie i stylu.

Wszystkie jałowce odznaczają się dużą tolerancją co do gleby, mogą rosnąć nawet w jałowych piaskach, byle nie były one wiecznie suche, ponieważ te krzewy bardzo korzystnie reagują na wilgoć w podłożu. Większość jałowców dobrze rośnie na kwaśnych glebach, ale są też i takie, które dobrze radzą sobie na wapiennych skałach, np. jałowiec sabiński (Juniperus sabina). Jeszcze jedna rzecz, którą o jałowcach trzeba powiedzieć to to, że odznaczają się większą zmiennością międzygatunkową niż wewnątrzgatunkową tzn., że czasem łatwiej odróżnić od siebie odmiany niż gatunki.

Jałowce płożące stanowią najniższe piętro w kompozycjach iglastych, wysokość tych krzewów mieści się w przedziale 10-30 cm. Do najczęściej spotykanych należy oczywiście jałowiec płożący 'Glauca' (Juniperus horizontalis 'Glauca') - Niebieskie zabarwienie krótkich, wałeczkowatych pędów to charakterystyczna cecha odróżniająca go od innych odmian tego gatunku jak np. 'Douglasii', która ma przewagę gałązek gęsto pokrytych krótkimi igiełkami, albo odmiana 'Willtoni' często mylona z odmianą 'Glauca', rośnie od niej dużo słabiej i nie wybrzusza się. Bardzo ładną, o intensywnym niebieskim zabarwieniu i nieco wzniesionym pokroju jest odmiana 'Blue Chip'. Najmniej znaną, a zarazem najstarszą odmianą tego gatunku jest 'Prostrata', krzew osiąga 3-4 m średnicy przy wysokości 20-30 cm.

Zupełnie inne formy i barwy przedstawiają odmiany jałowca pospolitego (Juniperus communis), szczególnie żółto przebarwiona 'Depressa Aurea', o długich kłujących igłach oraz krótkoigłowa 'Repandens', o barwie ciemnej rozmytej zieleni, do której bardzo podobna jest 'Hornibrooki', ma ona jednak kłujące igły, które ułożone są luźno na nieregularnie rozgałęziających się pędach. U tej ostatniej odmiany środek krzewu wypiętrza się i osiąga w tym miejscu wysokość do 50 cm.

Mało znanym u nas płożącym gatunkiem jest jałowiec nadbrzeżny (Juniperus conferta), który pochodzi z dalekiego wschodu (Japonia, Sachalin). Jest bardzo dekoracyjny, tworzy gęste poduchy o żywozielonej barwie, ma też najdłuższe wśród wszystkich płożących jałowców igły. W naszych warunkach klimatycznych jest niestety trochę wrażliwy na mróz i wymaga lekkiego zabezpieczenia na zimę.

Niską, choć nie całkiem płożącą odmianą jest jałowiec sabiński odmiana 'Tamariscifolia' (Juniperus sabina 'Tamariscifolia'), który po 10 latach może osiągnąć wysokość 60-70 cm, a w sprzyjających warunkach nawet do 1 m.

Ciekawym, aczkolwiek bardzo rzadko u nas spotykanym gatunkiem jest jałowiec rozesłany (Juniperus procumbens), który w młodości rośnie płasko, a końce gałęzi podnoszą się do góry, w starszym wieku, podobnie jak 'Tamariscifolia' wypiętrza się. Bardzo ładną nisko rosnącą odmianą jest jałowiec łuskowaty odmiana 'Blue Carpet' (Juniperus squamata 'Blue Carpet'), o ładnym, niebieskim zabarwieniu i lekko zgiętych w dół końcach gałązek. W młodym wieku płożąco rosną także niektóre odmiany jałowca pośredniego ('Gold Star', 'Old Gold', 'Pfitzeriana Compacta'), później jednak wypiętrzają się i osiągają wysokość nawet 1 m i więcej.

Zapisz

Tags: jałowiec